Het nieuws van de maand

december


Sinterklaas is inmiddels gevierd met kinderen, hun partners en de kleinkinderen op de eerst december. Schitterend hoe die kleintjes van 3 en 4 reageren. Het blijft een gezelig familie feest.
De afgelopen maand zijn alle bollen gepoot. Al zijn ze niet allemaal in de volle grond beland. Een paar honderd kleine bolletjes zijn in schalen opgeppot. Dit omdat bij het pogen ze in de vollegrond te zetten overal al bolletjes bleken te zitten. Komend voorjaar maar kijken waar er nog wat plekjes voor deze bollen zijn. De groei zit er inmiddels al aardig in. De puntjes zijn al goed te zien. Bij strenge vorst gaan ze naar binnen, maar voorlopig staan ze goed onder de carport.
De potten en regenton zijn inmiddels voorzien van viooltjes en wat sierkool, nadat de meeste eenjarige planten zijn verwijderd.























Het nieuws van de maand

November


November staat al op de kalender. Wederom een volle maand achter de kiezen. Begin oktober heb ik met met haaksels op de herfstmarkt in Emmeloord bij een tuinvriendin op de kraam gestaan. De weken ervoor heel wat vasten gehaakt om een beetje voorraad te hebben. Ik heb leuk verkocht, maar was nog lang niet uitverkocht. Komende winter kan ik nu met eigen projecten aan de gang.




















Een ander project was het vervangen van de boompalen van de bol ginkgo's in de voortuin. Bij de laatste zomerstorm was er wederom een paal geknapt.



Dit project had nog een staartje, daar de palen 1+ 2 over de toonbank gingen en gratis werden thuisbezorgd. Achter de wal op de afscheiding van "niemandsland" heb ik lang geleden overtollige kerstbomen neergezet en deze als haag behandeld. Inmiddels zat er alleen bovenin nog wat groen en waren het voor de rest stammen met dode takken. Deze bomen heb ik gerooid en ik ben nu bezig de palen in de grond te zetten, zodat er een hekwerk gemaakt kan worden. De meeste staan nu losjes in de grond, maar moeten nog wat tikken op hun kop krijgen om goed vast te staan en om uit te lijnen.




















Verder zijn we nog een weekje op vakantie geweest in Klein Zwitserland in Luxemburg. De omgeving blijft prachtig, maar 1 dag droog en 6 dagen regen is toch niet wat je voor ogen hebt tijdens een wandelvakantie. Eenmaal hebben we zelfs in een grot zitten schuilen, daar er na later op de radar bleek een rood lijntje over ons heen was gegaan.
















In de borders zijn de eerste emmers vol bollen gepoot. Op de wal een mix van alliums en tulpen. In de oost border een mix van narcissen en tulpen.
Er staat nog genoeg klaar om te planten, maar de weergoden en ik hebben momenteel geen match. Op dagen dat ik elders aan het werk ben is het droog. Heb ik tijd voor de eigen tuin is het nat....

Een aantal pompoenen wachten nog om geconsumeerd te worden, met de egeltjes erbij is het een leuk herfst tafereeltje.




















In de tuin is het vervalvan de herfst duidelijk te zien. Al was ik verrast tijdens het fotorondje hoeveel soorten er nog bloeiden.
Het bloedgras in de voortuin doet zijn naam nog altijd eer aan, mooi rood. De carex grayi bloeit al vroeg in het seizoen en heeft daarna mooie stervormige zaaddozen. Deze zijn inmiddels bruin verkleurd.
De regenton is enige tijd geleden afgesloten van de hemelwaterafvoer. Met een voorraad van 300 liter is er voorlopig ruim voldoende water voor de kamerplanten. En als het echt gaat vriezen moet hij leeg, dus hem continu vol laten lopen is niet zo zinvol. De eenjarige hebben het na de nachtvorst op gegeven. Binnenkort worden er de viooltjes ingezet, die al klaar staan.....












































De helleborus foeditus lijkt al een knop te krijgen. Deze is altijd vroeg en geeft het begin van het nieuwe seizoen aan, terwijl het oude seizoen nog niet voorbij is.  
De toverhazelaar die ook al jaren in deze border staat heeft inmiddels een sokje van mos aan. Nu de planten er omheen wat minder worden is het goed te zien.





















In de achtertuin vallen de twee malussen op met al hun appeltjes. Zowel de Liset als de Red Sentinel zitten overvol. De merels zijn aan de eerste soort begonnen. De red sentinel wordt alleen in koude winters leeg gegeten.































Onder de red sentinel staat de armeluisorchidee en de sedum nog volop te bloeien. Zo met nog wat pluimpjes van de persicaria en grootmoedersoorbellen is dit nog een kleurrijk hoekje.




















Zo zijn er nog meer hoekjes waar nog behoorlijk wat kleur te zien is. De callicarpa met een herfstaster is een prima combinatie. De aster geven sowieso nog veel kleur. Ze zijn laat begonnen, maar gaan eindeloos door. Al worden de witte exemplaren er door de vele regen niet mooier op.
































Er zijn nog wel meer planten die eindeloos blijven bloeien. Deze gele rudbeckia, de kalimeris, de persicaria's, waaronder de black field en zelfs de monnikskap heeft nog enkele bloemen.
Zo valt er nog heel wat te zien in de borders.

















































Wat nu hier er daar in de borders opvalt is het blad van de cyclamen. Enkele hebben al gebloeid. De coum bloeit pas in het voorjaar, maar het blad is nu al prachtig. Inmiddels zijn er al verscheidene soortjes verzameld.






































De helling ziet er echt herfstig uit, vele tinten geel, groen en bruin zijn er te zien. De campanula geeft nog steeds wat bloempjes.
Kruimel , onze kat, kijkt graag toe als ik door de tuin loop of bezig ben.





























De roze hortensia op de linker helling is inmiddels een flink exemplaar geworden. Ik denk dat er komend voorjaar toch wat aan de breedte gedaan gaat worden.

De klimhortensia die tegen de bijkeuken aan staat begint eindelijk door te krijgen dat hij zelf tegen de muur op kan klimmen. Hier worden de takken die in de ruimte hangen er in het voorjaar afgehaald. Dan kunnen ook de draden die nu de boel op zijn plek moeten houden er af.

Zo ligt er ook nog de klus van de druif. Die was dit jaar top zwaar en heeft diverse spandraden gebroken. Volgende maand wil ik hem flink terug snoeien en zien dat ik hem weer netjes tegen de muur bevestig.















Onder de druif staan nog de restanten van de palmkool. De rupsen van het koolwitje hebben hun buikje vol gegeten. Denk niet dat ik er nog een maaltje vanaf kan halen.

De vijver is duidelijk op zijn retour. De watergentiaan is onder water verdwenen. Af en toe is het nu blad scheppen, al moet ik dan op het soppende grasveld staan.






























Tot zover het fotorondje van begin november.
Komende tijd zien dat ik de bollen in de grond krijg. Verder liggen er nog wat palen te wachten die de grond in moeten. Het zoe mooi zijn als dat deze maand allemaal lukt.

Tot slot nog een foto van een cosmea die een nachtvorstje over zich heen heeft gehad. Prachtig!








































 




Aantal unieke bezoekers: