Het nieuws van de maand

Oktober



Oktober is vandaag begonnen met nogal wisselwallig weer met een flinke wind bij de diverse buien die overtrokken. Tussendoor nog wel wat in de tuin kunnen werken en achter glas genoten van de regenbogen die te zien waren.




























De voortuin is bijna ontdaan van de honderden zaailingen van de cerinthe en het onkruid.
De afgelopen maand niet zo heel veel in de tuin gedaan. De maand begon met die vervelende keelontsteking en de tweede helft van de maand hebben we nog van een korte vakantie genoten. We hebben heerlijk gefietst en gewandeld op de Sallandse heuvelrug.




















Wel zijn de afgelopen maand de nodige bollen gekocht / besteld. Deze zijn inmiddels allemaal binnen. Dit jaar bestaat de verzameling uit o.a. (botanische) tulpen, diverse soorten narcissen, scilla's, cammassia's, crocus, gladiolus triteleia en diverse soorten alliums. Ruime 800 bollen moeten de komende tijd een plekje krijgen in de tuin. Altijd weer een flinke klus om leuke mixen te maken en daarna vrije plekken in de borders te vinden.




















Op de laatste vrijdag van afgelopen maand heb ik nog de Fantasietuin bezocht. Wat een tuin met al zijn hoogeteverschillen. De vele eenjarigen en kuipplanten zorgen ervoor dat er aan het einde van het seizoen nog veel kleur in de tuin is. Ik heb er in ieder geval van genoten.















In de voortuin zijn de meeste zaailingen van de Cerinthe verwijderd en hebben de hosta's inmiddels hun herfstkleur. De grassen staan er prachtig bij en wuiven in de wind. Het Japans bloedgras begint zich nu lekker uit te breiden. Jaren lang stond het polletje er rustig bij, maar dit jaar is de pol flink groter geworden.
Het rode grasje in het grit bloeit uitbundig. Jammer dat deze de winter niet overleefd.




















In de border langs de oprit heeft de kniphofia nog één nieuwe pijl. Op zich heel leuk want de gele vlinderstruik bloeit ook nog en deze heeft precies dezelfde tinten.



















De gaura in deze border bloeit weer eindeloos. De diverse zaailingen die er nog staan bloeien mee. Het is één wolk van bloemen. De roze gaura die dit jaar weer is aangeschaft staat er na een moeilijke start goed bij. De hoogte is er nog niet, maar de plant zelf oogt nu goed.




















Het Siberisch edelweiss in de andere border naast de oprit heeft zich goed hersteld van de droge en warme periode deze zomer.















De dit jaar gezaaide leonurus en de witte knautia bloeien maar door. Volgend jaar wil ik de leonurus weer gaan zaaien.






























De paddenstoelen hebben een plekje gekregen bij de knautia. Mooi gemaakt, handwerk van mijn vader.

In de border langs de garage bloeit dit jaar de althaea poetry, althans die had het moeten zijn. het blijkt de parkallee te zijn. Een tweede plant die ik twee jaar geleden heb gekocht blijkt hem gelukkig wel te zijn. Deze heeft de zomer ternauwernood overleefd en is nog geen 20 cm hoog, maar heeft wel de mooie donkerroze bloemen die ik verwachtte.




















De sedum bloeit inmiddels ook en de late monnikskap heeft nu een mooie paarse kleur. Als deze gaat bloeien weet je dat het seizoen er zo'n beetje opzit.




















Er bloeit nog zo veel meer. De astrantia is aan een volgende ronde begonnen, tenminste de witte variant. Dit geldt ook voor de witte valeriaan, die maar door blijft bloeien.















Nu ik zo de foto's af ga blijkt er momenteel heel wat wit te bloeien de tuin.
Maar er zijn ook nog andere kleuren. De persicaria's hebben zich goed hertsteld en bloeien eindeloos door. En dan niet alleen de felle rode, maar de witte, (zacht)roze en donker rode doen net zo hard mee. De foto van de pink elephant is niet helemaal scherp en goed belicht, maar dat wespje erop....
 














Verder bloeien er nog diverse soorten herfst asters. Zowel de paarse lavendel blauwe als de (hard)roze exemplaren bloeien volop. De witte heeft zijn eerste knopjes open. Nu merk je toch weer dat de bomen achter de tuin het zonlicht tegen houden nu de zon wat lager staat. Boven op de wal komen ze maar moeizaam tot bloei.
De witte herfstanemoon schijnt die warmte van de zon niet nodig te hebben, want deze bloeit maar door.




















De armeluis orchidee is en blijft een plaatje. De pol dijt elk jaar een beetje uit, maar dat is geen bezwaar.
De nicandra is aan komen waaien. Pas laat in het seizoen kwamen ze hier en daar in de tuin en terras op. Een enkele heb ik laten staan en eentje staat nu mooi te bloeien.



















De meeste blloeiende planten heb ik nu wel laten zien. Al bloeien er nog wel meer, zoals de geraniums, o.a. de rozanne, en de helanthus lemon queen en linaria.















De verdere kleur komt van de diverse sierappelbomen en bessen en bottels van de rozen.
De calli carpa heeft al al prachtige paarse bessen. De bladeren van deze struiken zijn nu mooi aan het verkleuren. Er lijkt een paarse gloed over het blad te zitten.
De bottels van de rambler rozen kleuren nu oranje/rood. Honderden bottels geven de wanden van de tuin weer kleur.















De cornus kousa chinensis heeft sinds de droogt al bijna geen blad meer in tegenstelling tot de cornus kousa op de wal die weer nieuw blad heeft gekregen. Wel zit deze eerste cornus stikvol zaaddozen die rood aan het kleuren zijn.




























We kunnen nog even van de druiven eten. Dat loopt op z'n endje. De vliegen en wespen willen nog steeds meeëten, dus blijft het oppassen als je een trosje plukt.
De krentenbomen krijgen inmiddels hun herfstkleur. De krenten zijn er al lang uitgegeten door de merels.






























De komende tijd nog even genieten van het heerlijke nazomerweer en zien dat de bollen in de grond komen.









Het nieuws van de maand

September



September is alweer even aan de gang. Wat vliegen de maanden toch snel voorbij.....

Op de laatste dag van augustus stond een tuinreis op het programma. Twee dagen op pad met 48 tuinfanaten naar mooie tuinen is een feest. De Tuin van Laura Dingemans en tuin het Puntje stonden samen met kwekerij in goede aarde te Biervliet, de eerste dag op het programma. De tweede dag zijn we naar de tuin van Chris Ghyselen en kasteel van Oostkerke geweest. De gids daar, Frans, was een geboren verhalen verteller en wij stonden ademloos te luisteren.


























Zelf had dit reisje voor mij nog een vervelend staartje. Bij het afscheidsdiner bleef er een graatje in mijn keel steken. Na de huismiddeltjes volgede de huisarts, de K.N.O.arts en een antibioticakuur voor de fikse keelontsteking.

Maar nu maar snel terug naar de tuin. Die heeft zich geweldig hersteld na de lange periode van droogte. Het gras is weer groen en de verbrande cornus kousa krijgt weer fris groen blad. Geen gezicht zo'n oud verbrand blad met uit hetzelfde okseltje een fris groen blaadje.




















In de tuin groeit en bloeit het als nooit tevoren. Zelf denk ik dat de tuin nu meer kleur heeft dan tijdens het open weekend van medio augustus.
De persicaria is één van de planten die zich heeft hersteld. Kon je eerst dwars door de pollen heen kijken en was er een enkel aartje te zien, nu zijn het weer dichte bossen groen met legio bloemen.




























Ook zaailingen van de diverse planten laten zich in grote getale zien.
De cerinthe is er daar één van. Alle stukje zwarte aarde in de voortuin zijn ingenomen door deze plant. Dit tesamen het het uitgezaaide trilgarsje geeft weer het nodige werk. Niet alles gaat eruit, want soms overleven ze de winter en heb je een voorsprong wat de bloei betreft in het nieuwe seizoen ten opzichte van de in maart gezaaide exemplaren.



















De voortuin staat er verder prima bij met allerlei bloeiende grassen. Sommigen hebben er wat rood in zitten en dat komt weer terug in de diverse heuchera's.





















In de border langs de oprit is het de gaura die kleur blijft geven, al is de gele vlinderstruik aan de tweede bloei begonnen.
De leonotis heeft het dit jaar prima naar zijn zin. Ze zijn inmiddels ruim anderhalve meter hoog.





















De witte leonurus, die wat later in het seizoen is gezaaid, bloeit inmiddels ook. Samen met de vaste stokroos park allee en de witte persicaria geven zij kleur aan de andere border langs de oprit.
Hier bloeit trouwens ook nog een smalbladige rudbeckia.















In de achtertuin ben ik een deel van de borders aan de oostkant op z'n kop aan het zetten. Een persicaria soort heeft hier wel heel veel expansie drift. Veel laag blad, geen pluimen en hij gaat dwars door alle andere planten heen. Het grootste gedeelte is er nu uit. Sommige planten, zoals de phloxen en astrantia zij eruit gehaald en schoongemaakt. Anderen. zoals de chelone en een dubbele roze herfstanemoon zijn er bij gezet. Volgend jaar eens kijken hoe dat stukje zich ontwikkeld. Tevens zal ik in de gaten houden of er nog restanten van die persicaria boven komen.













In de witte border bloeit de vlinderstruik nog steeds. Dit in combinatie met een witte phlox, die zich goed heeft hersteld, de leonurus en de tweede bloei van de witte valeriaan.
De astrantia die wat verderop staat is inmiddels ook aan een volgende bloei ronde begonnen.




















De cosmea hebben zich na de droogte goed hersteld. Het zakje mix wat ik had gezaaid geeft leuke resultaten.











Geranium Rozanne is er een die niet van ophouden weet en bloeit en bloeit maar door.
De helianthus lemon queen laat al maanden kleine zonnetjes zien




























De witte herfstanemoon op de dijk geeft nog steeds veel bloemen.
De choisya bloeit voor de tweede maal dit jaar.












De sedum en de monnikskap staan nog in knop en zullen de komende weken hun bloemen openen. Dit zijn dan de laatste bloeiers van dit jaar.




















Daarna zijn het de appeltjes van de malusen die kleur blijven geven aan de tuin. Totdat ze worden verorberd door de vogels
Verder kleuren ook de bottels van de rozen en de bessen van de calli carpa's. Tja, het wordt duidelijk dat het seizoen op z'n einde loopt.




























De komende tijd zal ik hier en daar nog wat verzetten en natuurlijk moeten er de nodige bollen worden gepoot. Een deel is al binnen en de rest is besteld. Heerlijk om daar weer nieuwe mixjes van te maken en deze volgend jaar te zien groeien en bloeien.

In de vijver is het goed te zien dat ook hier de herfst naderd. De watergentiaan begint af te sterven en het wateroppervlak is steeds beter te zien. Er zwemmen weer wat goudelritsen in. De vissen die ik zou krijgen blijken niet te vangen te zijn..... Ik hoop dat ze zich weer gestaag gaan voortplanten. Het is toch wel leuk wat extra leven in de vijver. Wel weet ik dat er zeker nog één geelgerande waterroofkever rondwemt en ook de nodige larven van die kever. Als we ze tegen komen dan worden ze gevangen en enkele kilometers verderop weer vrij gelaten. Hopenlijk vliegen de kevers niet terug.
In de komende maanden zullen we het zien of de visjes het gaan redden.
Voor nu weer even genoeg verteld over de tuin. Begin oktober wordt het volgende foto rondje gemaakt.








 

Het nieuws van de maand

Augustus

We kunnen deze maand weer beginnen met het feit dat het nog steeds droog en warm is. Zo langzamerhand is het allang niet leuk meer. Afgelopen maand is er maar een paar millimeter regen gevallen. Eén van die keren was op 10 juli, tijdens een bezoek van een tuinclub. Niemand vond het erg dat het wat spetterde, maar de koffie toch maar binnen geschonken.
De tuin vind ik er inmiddels toch wat minder fraai uitzien. Diverse planten die normaal weken achtereen bloeien, houden het nu al snel voor gezien. Ondanks het regelmatig water geven zijn er toch planten die bruin zijn geworden. Astrantia en philipendula hebben het moeilijk met die hete zon. Anderen zijn gewoon verdroogd, zoals de roze hortensia en de cornus kousa. Die heeft alleen nog maar donkerbruin blad. De toverhazelaars zijn hun blad al grotendeels kwijt. Nee, echt vrolijk wordt ik momenteel niet van een rondje door de tuin.



































In de voortuin is het niet allemaal kommer en kwel. Er zijn een aantal hosta's en ook grassen verbrand, maar diverse andere staan er nog lekker fris bij. Op het eerste gezicht lijkt er niet zo veel aan de hand hier. Het scheelt natuurlijk, dat dit deel van de tuin op het noorden ligt en niet zoals de achtertuin pal op het zuiden in een besloten tuin.



















De bronsvenkel doet het prima en tekt heel wat insekten aan. Dit geldt ook voor de gaura's in de border langs de oprit. Deze bloeien maar door en er vliegen heel wat hommeltjes van bloem naar bloem.


















Verder staan in deze border de leonotis. Deze eenjarige heb ik in  het voorjaar zelf gezaaid en opgekweekt. Inmiddels zijn het planten van bijna twee meter hoog. Volgend jaar wil ik ze wel weer opkweken, maar dan op een gegeven moment de top eruit halen, zodat ze wat bossiger worden.


















De kamperfoelie zit al vol met gimmend rode bessen. Deze steken mooi af tegen de hederawand. De sanquisorba cannadensis bloeit met pluimen die mooi rechtop staan. Eigenlijk zou ik er nog een paar bij moeten zetten om er een blikvanger van te maken. Eén trosje met wat pluimpjes valt niet zo heel erg op in deze border.



















In de achtertuin staan diverse groepen met phloxen. De kleuren zijn divers en lopen van wit, roze naar blauw. Al zijn de laatsten al uitgebloeid. Dez krijgen regelmatig een plons water om rechtop te kunnen blijven staan.












De helenium achter de vijver bloeit al een tijdje. Ze staan er mooi fris bij.































De achillea is een plant die in vele kleuren in de tuin staat. De felgele en de terra cotta staan langs de oprit. De diverse roze, lila en rode tinten staan hier en daar in de borders in de achtertuin.






































De allium senescens is een geweldige plant voor de hommels. De afgelopen jaren zaten er ook veel kleine vosjes op, maar die laten zich dit jaar niet zien.


















De althaea cannabina, twee jaar geleden aangeschaft tijdens een tuinreis, doet het geweldig goed. Steeds maar weer komen er kleine bloemetjes te voorschijn. Een heerlijke transparante struik die ook voorin een border kan.
De fazantenbes is een struik die veel compacter is en achterin de border moet staan. Deze wordt makkelijk een paar meter hoog en heeft en bloementrosjes en bessen/zaaddozen tegelijk aan de plant zitten.



























Boven op de dijk staan de witte en blauwe knoop te stralen. Heel veel keine balletjes staan op lange ranke stelen. Deze plant heb ik twee jaar geleden voor het eerst gezien bij de Vlinderhof in Utrecht. Daar was hij bijna twee meter hoog, maar hier maar een centimeter of 60. Vast een ander soort. Dit betekend wel dat hij op de plek waar hij vorig jaar is neergezet niet goed staat.



























De bloemen van de vitex zijn normaal gesproken  de laatsten die bloeien in het seizoen. Nu bloeit hij al enige weken volop. Ze zullen het vast niet tot oktober vol houden. Gelukkig houden de herfstasters zich in tegenstelling tot de herfstanemonen zich nog even in. Dan is er straks in het najaar toch nog wat kleur in de tuin.





























De persicaria's hebben het moeilijk met dit weer. Normaal zijn het grote bossen groen waar maanden lang de witte, roze of rode aartjes op zijn te zien. Nu kijk je dwars door sommige pollen heen en het aantal aartjes is beperkt.
De veratrum trek zich weinig van het weer aan en bloeit met een mooie lange stengel. Het blad is wel wat minder mooi, maar ja....





























Ik maak er maar weer een eind aan. Als je zo het verhaal bekijkt is er ondanks alles wat verbrand of verdroogd is toch nog wel te zien in de tuin.

U bent van harte welkom op 11 of 12 augustus tijdens het open weekend. Dit in samenwerking met Lancater garden aan de Lindeweg 6 in Emmeloord. Beide dagen zijn de tuinen open van 10:00 tot 17:00 en Lancaster garden ligt er prachtig bij.






















 

Het nieuws van de maand

Juli



Warm en droog is het nog steeds. De planten in de tuin hebben het zwaar, maar eerst nog even een terugblik op de afgelopen maand. Deze maand stond  in het teken van veel tuinuitjes en natuurlijk het eigen open tuin weekend. Dit is heel gezeliige verlopen en met zo'n 80 bezoekers had ik niets te klagen.
De uitjes begonnen met een dagje naar Westerwolde rijgt. Hier heb ik 5 tuinen bezocht. Met openbaar vervoer ben ik tot vlak bij de eerste tuin gekomen. Tussen alle tuinen heb ik allles wandelend gedaan. Vannaf de laatste tuin weer ben ik naar de bushalte voor de weg terug naar huis gelopen.































In de week erna hadden wij het jaarlijkse reisje van Groei&Bloei Noordoostpolder. Dit jaar gingen wij een dag naar Noord Duitsland. Hier hebben we Garten Moorriem en Park der Gärten bezocht. Het was een gezellige, warme en goed verzorgde dag. We hebben weer veel moois gezien en ideeën opgedaan.


























Tot slot heb ik het opentuinen weekend van Groei&Bloei bezocht rond Kraggenburg. Hier waren een 8tal particuliere tuinen open. Het was een kleine 50 km fietsen, maar het was de moeite waard.


















Dan maar terug naar het hier en nu in de eigen tuin. De zon maakt overuren en regen is een zeldzaam verschijnsel aan het worden. Het gazon heeft een gele gloed gekregen. Diverse planten geven het langzaam maar zeker op lijkt het wel. In de voortuin zijn een aantal grasjes gewoon verbrand en dit geldt ook voor een aantal hosta's. Deze border ligt op het noorden, maar krijgt bijna de hele dag zon.














Planten die er slap bij staan krijgen nu wel regelmatig een plons water, maar het lijkt niet bij allemaal te helpen. Nu is het jammer dat we niet aan de vaart wonen en het water zo op kunnen pompen.
We gaan maar langs de planten die er nog wel redelijk tot goed bij staan. Voor zolang het duurt, want de vooruitzichten blijven warm en zonnig.
De vurrpijl, waar ik na de vorstperiode geen stuiver meer voor gaf, heeft zich prima hersteld en heeft toch ruim 20 bloemen. De gele die iets verderop staat slechts 2.



























De gaura heeft weer de nodige zaailingen voortgebracht en bloeit uitbundig. Dit is z'n heerlijke plant. Bloeit vanaf juni tot aan de eerste nachtvorst, is mooi transparant en blijft redelijk op zijn eigen benen staan.
De achillea terra cotta is er eentje die oranje begint en langzaam naar okergeel verkleurd. Hij past dus prima in de border langs de oprit.












De clematissen langs de palen van de schommel doen het redelijk. De sieboldi geeft ieder jaar een paar bloemen. De grootbloemige president? die zich aan de andere kant door de roos heen werkt bloeit veel uitbundiger.


















In de achtertuin beginnen de phloxen te bloeien. Zij hebben regelmatig de blaadjes slap hangen. Dit jaar bloien ze ook minder uitbundig volgens mij.












De struikspirea heeft nergens last van en ook de papavers komen hier en daar tot bloei. Jammer dat die altijd maar één dag mooi zijn. Al hebben de zaaddozen ook wel wat.


















De veronica first love is een ware blikvanger met dat felle kleurtje. Hier wil ik er wel wat meer van hebben.
Van de stachyus krijg ik er vanzelf wel meer. Een aantrekkelijke plant voor vliegende beetsjes, maar zaait zich wel behoorlijk uit.
















Vlinders fladderen er genoeg in de tuin, al zie ik bijna geen kleine vosjes. De witjes en de gamma uiltjes zijn juist zeer talrijk met het warme weer. Verder zoemt het in de tuin. De vele, hommels en bijtjes, vliegen en wespen hebben het nog naar het zin in de tuin. Al hoop ik voor ze dat er aan het seizoen nog steeds bloeiende planten voor ze zijn, nu er al diverse najaarsbloeiers aan het kleuren zijn.


























De lithrum die voornamelijk achter de vijver staat bloeit uitbundig, maar. Deze bloeit samen met de philipendula.





























De altaea cannabina wordt veel te groot voor de plek waar die nu staat. Hij hangt steeds meer over het terras heen. Na de bloei moet ik een plekje zoeken waar hij breed uit kan gaan.
Dat geldt ook voor de roze hortensia. Deze neemt in verhouding met de rest van de border wel heel veel ruimte in beslag.


















De allium senescens doet het weer fantastisch. Diis er een met een zeer lange bloei en trekt de nodige insekten aan.
Nog even eenblik op het gritpad en dan ronden we deze maand maar af.




























Ik hoop in ieder geval dat er de komende tijd wat regen naar beneden komt. Verder mag de temperatuur ook onder de 25 graden blijven, maar aan de vooruitzichten te zien blijft het bij hopen.
Als laatste plaatje nog een libel..... een platbuik vrouwtje.





















 





































































































































































































 






















Aantal unieke bezoekers: