Het nieuws van de maand

Januari

 


Allereerst wens ik de lezers van dit verhaaltje een gezond en b(L)oeiend 2021 toe.

Wat hebben wij een bijzonder jaar achter de rug. Veel activiteiten stonden op een laag pitje, de tuinclubs melden zich massaal af.
Wel hebben wij met onze BIJ-zondere tuinen de open dagen in aangepaste vorm door kunnen laten gaan. Voor veel bezoekers was dit een heerlijk uitje. Even er uit!

De open dagen van het komende seizoen zijn 12 en 13 juni, 3 en 4 juli, 21 en 22 augustus. Dit natuurlijk onder voorbehoud van de dan geldende regels.

Voor de Kerst is de bestelling voor compost en potgrond gedaan bij het plaatselijke tuincentrum. Daar heb ik gelijk ook nog wat bollen kunnen bestellen tegen een prettige prijs. Achteraf had ik nog veel meer bollen kunnen gebruiken, maar toen waren de plannen nog anders. Een deel wou ik op de Stekplek zetten en een deel in potten, zodat ik deze op de mogelijk lege plekken in de borders kon zetten.
Op de Stekplek kom ik pas in februari/maart weer, zoals het nu lijkt. Dus die bollen zouden blijven liggen. Anderzijds kunnen daar wellicht nog heel wat bollen verplaatst worden, voordat de buldozers door een deel van de borders gaan.
Verder bedacht ik dat er in "Niemansland" nog helemaal geen bollen stonden.....
Ik heb een mix van alle bollen gemaakt die bestond uit diverse soorten narcissen en verschillende soorten krokussen. Nadat ik wat paden in het land achter de wal had geharkt, ben ik de "borders" gaan vullen met de bollen. Dan lijken een kleine 500 bollen heel wat, maar dat is nog lang niet genoeg om overal wat te zetten in het stuk land van 12,5 x 5 meter. Eigenlijk gebruik ik maar 4 meter. De eerste meter langs het hek hou ik vrij. Dat deed RWS  de eerste jaren ook, toen ze nog onderhoud deden op deze strook grond......




Sowieso heb ik al wel wat bollen opgepot. Dat staat ieder jaar weer gezellig, zo'n tafel met kleur bij de voordeur.
In de borders voor het huis ben ik al begonnen met opruimen. Deels omdat de sneeuwklokjes en andere bollen al boven komen. Nu gaat het schonen nog vrij gemakkelijk en beschadig je niet al te veel bovenstaande puntjes. De twee borders langs de oprit zijn inmiddels al klaar. Hier kon ik zonder moeite bij, zonder in de natte border zelf te moeten staan.






















Een andere reden is dat met name in de border voor het huis de helleborussen al flink in knop staan. Daar zie in de rommelige border met afgetorven grassen en hosta's weinig van. Verder groeien de zaailngen van de cerinthe maar door en laten je weinig anders zien in deze border. Dus toch maar wat uitdunnen. Ook is het blad van de helleborussen lelijk aan het worden, dus ben ik inmiddels met deze border begonnen. De eerste strook van een kleine meter is gedaan. Wat knapt het op, maar wat wordt je door en door koud als je bezig bent.




























De achtertuin is nog steeds indrukwekkend, maar veel bloeiends staat er niet meer.
We staan er de nodige groenblijvers, dus niet alles is doods in het winterseizoen.































De tuin is in mijn ogen een rommeltje nu bijna alles is uitgebloeid en afgestorven bij ligt. Al ziet zo'n hoopje restanten van de persicaria er toch nog wel aardig uit. De lange stengels van de vernonia zijn met de laaste storm afgebroken en hangen er zielig bij.















Wel komen er, ook in de achtertuin, heel wat puntjes omhoog.
Zijn het in de border voor voornamelijk de sneeuwklokjes die boven staan. In de achtertuin zie je al het blad van de botanische tulpen. Tussen de lage witte geranium staat al het loof van een lage witte allium. Langs korte trap op de helling is het blad van de scilla peruviana al goed te zien. Ik hoop op wat meer bloem dan vorig jaar, toen er welgeteld één stond te bloeien.



De uitgebloeide kaardenbollen op de achterzijde van de wal laat ik nog even staan. Hier mogen de vogeltjes nog even van genieten. Veel vogels komen trouwens elke dag een maaltje halen. Het is hier druk met kool- en pimpelmeesjes, merels, vinkjes, bonte spechten, mussen , tortels en een enkel roodborstje. De zonnebloempitten, pinda's, vetbollen en pindakaas verdwijnen iedere keer rap.




















De primula's bloeien al een tijdje en zijn duidelijk op hun retour.
De cycalmen echter hebben hier en daar de eerste knalroze knoppen. Het blad wordt hier en daar wel aangegeten, maar blijft opvallen in de borders.













Er zijn meer tekenen dat het voorjaar er langzaam maar zeker weer aankomt en de tuin weer een kleuernfestijn gaat worden.
De foeditus bloeit al en de knoppen van de mount aso zijn al zichtbaar.




















De tuin is de afgelopen maand weer eens leeggepomt na flinke regenval. De vijver is toen ook wat leger gemaakt, al is daar niet zo veel meer van te zien. Droog is het sindsdien niet altijd geweest. Met rustig weer weerspiegeld de Malus er mooi in. De border achter de vijver is dit najaar op de schop geweest. De pollen miscanthus zijn flink uitgedund, diverse planten zijn verschoven en er zijn nieuwe planten tussen gezet. Daar is er een mengsel bollen tussen gezet, dus ik ben heel benieuwd hoe deze border er komend tuinseizoen uit gaat zien.































De komende weken ga ik rustig verder met het opschonen van de border, mits het weer redelijk is. De ervaring heeft geleerd, dat al begin ik op tijd het vaak toch wel maart is voordat ik de hele tuin rond ben. In ieder geval is het streven om elke 14 dagen de beide groencontainers vol bij de weg te zetten. Zo hoop ik te voorkomen dat er op een gegeven moment zeker 15 vuilniszakken vol met groenafval naast de container staan te wachten, totdat ze geleegd kunnen worden in de bakken.

Op de FBpagina van Ellen's Tuin zal ik de komende tijd wel weer wat foto's plaatsen van wat er al bloeit. Anders staat er begin volgende maand weer een nieuwe nieuws van de maand online.

































Het nieuws van de maand


December



Eén nachtvorst maakt nog geen winter, maar de kleur in de tuin is er nu wel grotendeels uit. De bloemen zijn veelal bruin geworden. Heel veel frisgroene bladeren hebben nu een onbestemde kleur gekregen. Eerst maar even terugkijken op de afgelopen maand.

Het stukje bos achter de wal, in de wandelgangen "niemandsland" genoemd is grondig onder handen genomen. Daar stonden twee houtwallen in oost-west richting. Samen bijna de hele breedte van dat stukje land gebruikend.
Nu heb ik een nieuwe wal gemaakt in de noord-zuid richting en deze heb ik langs de rand van "ons" stukje land gezet. Dus eerst weer heel wat gaten geboord om de staanders in te zetten. Daarna zijn de wanden gevlochten, deels gebruikmakend van de oude takken van de wanden van de oude houtwallen. Deels aangevuld met de wilg die nu al is geknot. Daarna is de ruimte tussen de twee schermen gevuld met de takken die nog niet waren vergaan van de oude wallen.
In de oude wallen bleken ook nog heel wat stammen te liggen van eerder omgewaaide bomen en de grote takken van de oude kronkelwilg. Deze stammen zijn allemaal in handzame stukken gezaagd en aan de andere zijde van "ons" stukje land opgestapeld. De staanders zijn hier de stammetjes van de oude kerstbomen die tot vorig jaar op een rij achter de wal stonden als erfscheiding. Deze wal mag nog wel wat hoger, maar er liggen verderop nog stammetjes genoeg.
Tussen deze twee nieuwe wallen zijn de zo goed als vergane takken in kleine stukjes gebroken, door er over heen te lopen, en over de grond verspreid. Verder zijn er nog wat dikke takken uit bosjes hazelaar verwijderd die richting de wal groeide.
Er waren nog wat planten overgebleven van de verkoop van dit jaar en het renoveren van de border rondom de zieke kronkelwilg. Die zijn nu ook in het niemandsland gezet.
We kregen trouwens de afgelopen week bericht dat er wéér een nieuwe contactpersoon is bij Rijkswaterstaat die via het kadaster uit gaat zoeken van wie dat stukje land nu echt is........  Tot zolang houden we hun stukje maar netjes.































Nu maar het rondje door de tuin. In de voortuin heeft de cerinthe een groot deel van de tuin in beslag genomen. Hier en daar beginnen de zaailingen zelfs al te bloeien. Voorlopig laat ik ze lekker staan. Ze dicht op elkaar geven ze elkaar nog wat bescherming tegen de kou. En mochten ze de winter doorkomen, dan zijn er heel wat stekjes uit te delen. Mochten ze wel in de loop van de winter zwart worden, dan trek je ze er makkelijk uit. Sowieso moet ik in februari al het blad van de helleborussen afknippen en dan kan dat, zo nodig, in een moeite mee.
De gaura in de border langs de oprit heeft een flinke tik gehad van de eerste nachtvorst. Maar het blijft een dankbare plant. bloeien van medio juni tot in december.
















De regenton is inmiddels dicht gezet. Het regenwater gaat nu rechtstreeks het riool in. De planten in de tuin hebben nu niets extra's nodig en voor de kamerplanten kunnen we met ruim 300 liter een hele tijd voorruit. En mocht het streng gaan vriezen, dan hoeft er geen 300 liter afgetapt te worden.
De oranje/gele primula in de border bij de gaura staat al volop te bloeien.




















In deze laatste border staat er al een helleborus mooi te zijn. Prachtig om te zien, maar eigenlijk vind ik februari vroeg genoeg. Elke winter neem ik me voor 's winters binnen enkele klussen te doen, maar het tuinseizoen lijkt het hele jaar rond te gaan.
Wel heb ik dit jaar alle bollen er op tijd in, maar ik weet ook dat als straks in januari de bollen in het tuincentrum weer voor € 1,= per zak verkocht gaan worden, ik niet met een lege kar de winkel verlaat. Nu heb ik inmiddels heel wat schalen staan, dus daar gaan ze dan in....




















De iberis die in de border iets verderop staat geeft zijn laatste bloemen van dit seizoen. Ook deze masterpiece is een lang bloeier.
Het hakonegras langs de garage begint mooi goudgeel te kleuren.















Als je de achtertuin in loopt is de malus red sentinel bij binnenkomst nu een mooie blikvanger. Ieder jaar zit hij weer stampvol knal rode appeltjes. De vogels eten er aps laat in het seizoen van, als het tenminste gaat winteren. Momenteel zijn de vogels druk met het leegeten van de andere malus liset. Die appeltjes zijn wat kleiner en dus makkelijker in de snavel te nemen en wellicht ook lekkerder.





























Zowel de rudbeckia als de herfstanemonen moet het nu hebben van hun herfst silhouet. Nu zijn ze al mooi, maar straks met wat rijp of sneeuw zijn het plaatjes.




















De papavers die ik vorig jaar heb gemaakt, vallen nu steeds meer op in de border.
Dit geldt ook voor de pennisetum die nu eindelijk wat pluimen krijgt. Dat is het hele jaar een wat onopvallend grasje, totdat de pluimen komen.
































Wat opvalt in de borders is het blad van de cyclamen. leuk dat er zo veel verschillende bladkleuren zijn. Zelf heb ik er maar een paar, maar zelfs deze kleine verzameling is de al mooi.







































De meer knallende kleuren komen nog van de geranium rozanne. Die blijft ook maar door gaan. In de loop van het seizoen knip ik die altijd een keer terug, want zo'n pol kan wel heel erg groot worden, maar ze gaat gewon door,
Verder is er nog kleur van de bottels aan de ramblerrozen. Er staan diverse rozen die bottels kregen en die zijn er in verschillende maten.





















De vijver ligt er nog steeds helder bij al zit er wat draadalg in. De komende tijd moet ik het laatste  blad verwijderen, zodat er geen gassen voor de inwoners gaat ontstaan.
Verder wil ik de trappen, het gras en de terrassen nog ontdoen van de laatste gevallen bladeren. Dit als er weer eens een zonnigere dag is. Die dagen met motregen ben ik al weer zat.

Komend weekend in ieder geval Sinterklaas vieren met de kleinkinderen en de kinderen, al is een deel daarvan er online bij.

Komende maand blijft Ellen's tuin te volgen via de FBpagina, al zag ik dat het nieuws daar de afgelopen maand beperkt was. Het enige excuus dat ik heb dat ik heel wat werk heb verzet achter de wal.

In ieder geval voor iedereen een hele fijne decembermaand en tot begin januari.


































Het nieuws van de maand

November


Het tuinjaar zit er zo'n beetje op. Al zou je dat niet zeggen aan de tuin zelf. Wat bloeit er nog ontzettend veel.

Laten we eerst nog even terug kijken op oktober. De doodzieke kronkelwilg stond al een aantal jaren op de planning om te worden gerooid. Eerlijk gezegd zag ik wat tegen deze klus op.
In juni hadden wij van onze kinderen een tegoedbon gekregen voor een nieuwe boom (40 jaar getrouwd). Nu is oktober de tijd om een nieuwe neer te zetten, dus in etappes de boom verwijderd. Allereerst is hij geknot, zodat je er makkelijker omheen kon lopen. Daarna zijn alle vaste planten die erom heen stonden verwijderd en in zakken op het terras gezet. De volgende klus was het uitgraven van de wortels. Het doorzagen was niet de grootste klus. De stam is het terras op getrokken en later door onze schoonzoon in stukken gezaagd. Die had ook de nieuwe boom, een Cotinus, mee. De border is weer ingevuld met een deel van de vaste planten die er stonden en aangevuld met planten elders uit de tuin.
Inmiddels is er ook een leuke mix van bollen aangekocht en deze zijn er al ingezet. Ik ben dus heel benieuwd hoe dit deel van de border er volgend jaar uit gaat zien.









































De laatste pol miscanthus naast de vijver is ook opgedeeld in stukken en de zaailingen van de lithrum en philipendula zijn weer naar achteren verplaatst. Ook hier is wat geschoven met planten en staan er de nodige nieuwe bollen in. Nog een stukje tuin, waarvan ik het plaatje in mijn hoofd heb zitten......
 
Nu maar een rondje door de tuin. In de voortuin wuiven de vele grassen en lijkt de kale grond bedolven onder de zaailingen van de cerinthe. Deze laat ik er lekker in staan. Voor nu kan daar geen onkruid groeien en voor na de winter, mits hij zacht is, kan ik heel wat planten uitdelen. De eersten zijn trouwens al zo groot geworden dat ze al gaan bloeien.






































In de border langs de oprit bloeit er een oranje primula. Op de fot oogt hij geler dan dat hij is. 
Ook de chrysant dixter orange,  geeft de laatste tijd wat kleur aan de border. Na aanplant hadden de slakken hem snel gevonden, maar hij heeft zich gelukkig wat hersteld.





















De potten op de oprit zijn inmiddels gevuld met wat violen. Hier en daar staat er nog een zomerbloeier tussen. Die waren nog te mooi om te rooien.
Het Siberisch edelweiss blijft nog steeds een blikvanger, evenals de gaura die maar door blijft bloeien in de border langs de oprit. Dit jaar heb ik weer heel wat mensen blij kunnen maken met zaailingen ervan.
















Naast de garage bloeit de zalmkleurige leonotis bijna.... Een deel van de gezaaide eenjarige had er gewoon geen zin in. De amaranthus die ik hier en daar had neergezet is niet hoger dan 20 cm geworden en de leonotis heeft inmiddels wel knoppen, maar daar zal het wel bij blijven dit jaar. Andere soorten waren na uit uitplanten na één nacht opgegeten. Alleen de cosmea's en de zinnia's hebben het goed gedaan.





















Dan een rondje door de achtertuin.
De eerste aanblik op die achtertuin blijkt voor velen een verrassing. Hopelijk kunnen er volgend jaar weer heel wat bezoekers van genieten.
Volgend jaar wil ik proberen om elke week een foto te maken van die eerste aanblik. Zo kan ik daar een mooie collage van maken.





























In de achtertuin is nog steeds kleur van heel wat bloemen. Verder hangen er heel wat appeltjes aan de twee malussen. De callicarpa heeft weer mooie paarse besjes en aan sommige rozen hangen weer bottels.




















Er bloeien nog steeds de nodige (herfst)asters. Op een ervan zat bij dit zachte herfstweer nog een atalanta toen ik mijn foto rondje maakte.
De aster jindai is de laatste die in het najaar bloeit. Hier staat hij nog steeds in knop.















































De persicaria's bloeien eindeloos door, Vooral de lagere pnik elephant en de blackfield blijf ik heel mooi vinden.




















De armeluisorchidee is nog zo'n dankbare bloeier. In combinatie met de fazantenbes en/of een sedum creëer je leuke hoekjes in de border.




















De late monnikskap bloeit pas in september /oktober en geeft heel wat kleur. Toch tiert hij hier niet. Ik heb al een paar keer wat stekken gehad, maar echt uitbreiden doet hij hier niet of komt hij niet meer terug. Jammer.
Dan is de geranium Rozanne een heel ander verhaal. Deze pollen worden elk jaar weer enorm groot en worden dan weer kort geknipt en blijven gewoon doorbloeien.




















De eupatorium Choclate bloeit veel later dan de "gewone". Deze stond eerst verscholen achter de kronkelwilg, maar is nu een eind verderop in de border neer gezet. De kleur is prachtig, maar niet in combi met het knalrode blad van de continus vond ik.





















De afgelopen weken is het blad van klimhortensia tegen de muur bij het terras bij de achterdeur prachtig verkleurd. Helaas is het dan snel gedaan met het blad. Een dag met wat meer wind is genoeg om de hele muur "kaal" te maken.















Aan de eenjarige salvia is het nog niet te zien. Deze blijft maar bloeien met knalblauwe bloemen. Met verder is het gewoon hefst in de tuin. Met een boomsingel achter de tuin komt er heel wat blad de tuin in gewaaid. Het gras wordt nog steeds gemaaid en dan wordt ook al het blas eraf geharkt. Als de bomen zo goed als leeg zijn veeg ik de paden, terassen en trappen, Dat blad gaat dan de borders in. Hier kunnen zich de nodige beestjes onder verstoppen, waar de vogels weer naar kunnen zoeken. Verder kunnen de wormen er zich te goed aan doen.

De komende tijd. als het weer zo zacht blijft, ga ik alvast de achterkant van de wal opschonen. Hier heeft een zegge gestaan en die zorgt nog steeds voor heel wat nageslacht,
Verder wil ik de houtwallen die nu dwars achter de wal in het "niemandsland" staan verplaatsen. Deze worden een kwart slag gedraaid en langs de randen van de kavel weer opgebouwd. Al met al zijn er klussen genoeg te doen in de tuin..... een tuin is nooit klaar!




































Het nieuws van de maand

Oktober




De opbrengst van de open weekenden en de plantenverkoop is inmiddels overgemaakt naar Stichting kat in Nood. Het totaalbedrag was  € 156,25. Alle gulle gevers hartelijk dank.

In de tweede helft van september hebben we in "Toscane" doorgebracht. Dat klinkt anders dan het is.... De caravan op de camping waar we verbleven heeft die naam en stond bij Ootmarsum.  We zijn heerlijk 10 dagen weg geweest en we hebben veel gefietst en gewandeld. De fietscomputer gaf ruim 300 km aan en de stappenteller ruim 114.000 stappen, dus het slapen was geen probleem na zo veel buitenlucht. Verder hebben we groot deel van de olifantenparade gezien. Deze tentoonstelling gaat de hele wereld over en staat momenteel in en rond Ootmarsum te pronken.















Voordat we vertrokken is nog een deel van de vijverrand uitgedund. De miscanthus strictus was wederom uitgegroeid tot stevige pollen. Het scheuren ervan is ook een stevige klus, maar twee van de drie pollen kunnen voorlopig weer uitgroeien. Diverse tuinen zijn blij gemaakt met een flinke stek.
Daar ik toch bezig was zijn er de nodige zaailingen van de lithrum verplaats en verwijderd. De philipendula is weer achterin de border gezet. Verder is het veenpluis deels verwijderd, want wat gaat die hard.
De komende tijd moet de derde pol miscanthus nog onder handen worden genomen en moet er ook in dat deel van de border geschoven worden.













Nu maar even de tuin door....
In de voortuin zit nog steeds een heel mooi stuk met verschillende grassoorten wat heuchera en verschillende euphorbia's. Het bonte grasje op de voorgrond mag wel wat uitgedund worden.
Verder stikt het weer van de zaailingen van de cerinthe. Sommigen komen zelfs al in bloei. In de winter laat ik ze lekker staan en als de winter heel zacht wordt heb ik volgend jaar weer heel wat uit te delen.















In de voortuin stond al heel lang het groen van de gladiolus papilio. Ik dacht dat er dit jaar geen bloemen waren. Hij is erg laat dit jaar, want de eerste bloemen zitten er nu pas in.
De bladeren van de toverhazelaarstruiken hebben een prachtige herfst verkleuring. Ieder jaar gaan ze weer naar vlammend rood en valt de struik weer op in de borders.




















De gaura weet ook dit jaar niet van ophouden en zelfs de gele vlinderstruik geeft nog wat nabloei.
De rudbeckia Henry eilers in de andere border langs de oprit staat wat wiebelig op de lange dunne stengels, maar bloeit wel heel lang.















Op de voorgrond staat hier de Siberisch edelweiss nog mooi te zijn.
In de border langs de garage zijn het de sedums en de persicaria die nog kleur geven.




















In de achtertuin hebben we direct links het "snoepstraatje". Hier liggen de courgetteplanten grotendeels over het pad heen. Ze werden natuurlijk veel te groot voor dat kleine strookje grond, maar plantjes weggooien is ook zo wat. Nog steeds wordt er van geoogst, al zullen dit wel de laatsten van dit jaar gaan worden.











Hier bloeit nog van alles. De diverse soorten persicaria's zijn ook van die planten die als ze eenmaal gaan bloeien tot in de laatste herfst doorgaan.




















Sommige phloxen bloeien trouwens ook weer.
De roos quirlande dámour geeft wederom wat bloemen in de dode cornus. Volgend jaar zal deze roos wel wat meer wat dit silhouet bedekt hebben.
































De aster en diverse herfstasters  bloeien volop. De aster jindai staat statig in de borders, maar bloeit nog niet. Het is dan ook een laatbloeier.














































De herfstanemoon bloeit nog in het donkerroze en wit.
De chelone lijkt het aan de andere kant van de tuin beter te doen. Aan de oostkant bleef het jaren bij één stengel, nu vormt deze toch makkelijk uitbreidende plant aan de westkant al een bosje.
Verder hebben de cosmea's het naar het zin na een moeizame start.

















































Qua bladkleur vallen momenteel de bladeren van de cyclamen op. De cyclaam hederifolium bloeit al. Zij "broertje" de coum bloeit pas in het vroege voorjaar.
Ook deze Kaukasische vergeet me niet valt op in de borders.





















Zo bloeit er nu in het late najaar nog heel wat. Nog lang niet alles waar een foto van is gemaakt heb ik laten zien.
Hier maak ik even een paar groepsfoto van de eerste met o.a. de vitex, late monnikskap, de salvia die maar door blijft gaan, de calamintha nepeta, en een stukje border.



































De tweede groep foto's met de herfstkrokus die slecht tegen regen kan, de liriope die het dit jaar wel doet, de armeluisorchidee, de appetjes van de malus liset , de althaea cannabina die maar bloemetjes blijft geven en de helianthus lemon queen die ook niet van ophouden weet.
























Als laatste nog een foto van de vijver. Die deels al is uitgedund wat de waterplanten betreft. De vissen die er deze zomer in zijn gegaan hebben we al tijden niet gezien. Of ze niet te zien zijn door de begroeiing, of dat ze al wéér op zijn, zal de tijd leren.
Een van de klussen die nog op het programma staat is de border rond de vijver verder opschonen. Die ene grote pol miscanthus scheuren en zorgen dat de philipendula en lithrum weer achter in de border komen te staan.
In de vijverrand moet de beplanting wat uitgedund en dan is er ook ruimte om er nog wat waterplanten uit te trekken.

Verder liggen er nog heel wat bollen die gepoot moeten worden. Deels zijn dit nieuwe bollen, deels zijn dit bollen die ik vorige jaar op schalen heb gekocht en nadat ze waren uitgebloeid in netten heb bewaard.

Achter de wal wil ik een strookje grond schoonmaken er daar wat zaad van o.a. papavers en digitalis zaaien, zodat er op de erfscheiding met RWS een kleurrijk randje komt.

Er ligt dus nog werk genoeg en als het weer een beetje opknapt, dus niet al te hard regent, kan ik aan de gang.
































Top


 







































































































































































































































































































































































































































































































































 





















































Aantal unieke bezoekers: