Het nieuws van de maand

December


Al weer de laatste maand van het jaar.
Terug kijkend is het een jaar geweest met heel veel tuin en tuingerelateerde dingen. Drie tuinreisjes heb ik gemaakt, waarbij we prachtige tuinen en kwekers hebben bezocht.
Twee keer is er tuin fotograaf langs geweest. Eenmaal in het voorjaar en in juni. Het is afwachten of dit tot een publicatie gaat leiden. Maar het feit dat ze zijn geweest vind ik al bijzonder.
In oktober was de busreis naar Beervelde het toetje van het seizoen. Verder zijn er met de eigen tuinclub de nodige tuinen bezocht en dan natuurlijk de eigen tuin. Met twee mooie open weekenden en diverse tuinclubs was het een prima seizoen. Wel heeft Murphy een flinke vinger in de pap gehad, want twee van de tuinclubs hebben binnen koffie gedronken, omdat het tijdens hun bezoek regende in deze verder gortdroge zomer.

De afgelopen weken zijn alle bollen in de grond gegaan. Een kleine 800 waren dat er voor de kinderboerderij de Stekplek, waar ik het tuinonderhoud doe. Een partij narcissen en blauwe druifjes zijn langs het het aan de buitenkant gezet. Een partij van 5 soorten tulpen is deels in de bessienstuin gezet om volgend jaar te kunnen plukken en het restant is in een van de singels gezet. Hier staan bordjes bij: Sssttt.....hier slapen bollen.
Er waren er ruim duizend voor de eigen tuin. Veel nieuw gekocht en deels van wat ik nog vond in de schuur. Die hadden afgelopen voorjaar in potten gebloeid en nadat ze waren afgestorven in netten opgeborgen.
Er zijn per border weer mixen gemaakt en deze zijn ter plekken uitgestrooid en geplant. Ook nu heb ik weer een paar schalen gevuld en op de buitentafel gezet. Samen met de gevulde potten is de entree weer aangekleed.




















In de voortuin zijn de grassen nog steeds het bekijken waard. De zaaddozen van de carex cravy blijf ik prachtig vinden of ze nu groen of bruin zijn. Het Japanse bloedgras verlist langzaam zijn rode kleur, maar met deze wolfsmelk ervoor is het contrast nog groot.















De zaailingen van de cerinthe die massaal in de voortuin opkwamen en deels verwijderd beginnen nu al te bloeien. Veel te vroeg wat mij betreft. Ik had het idee volgend voorjaar mooie bloeiende planten te hebben.
De trifoliums naast de oprit hebben al mooi fris groen onder hun briuine uitgebloeide stengels. Daar lijkt het voorjaar er al aan te komen.




















Diverse planten in de border langs de oprit gaan maar door. De helenium heeft weer dire stengels met knoppen, terwijl het blad toch grotendeels is afgestorven. De kniphofia weet niet van ophouden, al lijkt nu de laatste pijl te bloeien. Maanden achter elkaar verscheen er weer een nieuwe knop en stonden er steeds twee/drie pijlen te bloeien in verschillende stadia.































In deze border bloeit ook nog de oranje / zalmkleurige stachyus. De gele budleja heeft nog steeds nieuwe knoppen. Het lijkt niet op te houden dit najaar met de bloemen.
De dubbele helleborus en de helleborus foeditus zijn weer aan de vroege kant. De eerste bloeit al volop , de tweede staat vol knoppen.













De park allee bloeit nog steeds al is het nu nog hier en daar een enkel bloemetje en dat nog in december. Dit is trouwens niet de enige plant die maar door gaat. De herfstanemoon staat wederom vol met knoppen. Het is duidelijk dat er het een en ander van slag is.






























Het blijft heel apart als je door de tuin loopt en er van alles opnieuw gaat bloeien of gewoon maar doorgaat. De kogeldistel is er één die weer opnieuw begint. De scabiosa is nog steeds niet gestopt met bloeien. Dit  geldt ook voor de rudbeckia, de geranium rozanne en de vaste muurbloem.




























Dit zijn trouwwens niet alle planten die opnieuw zijn begonnen. De witte en roze achillea hebben weer mooie schermen.















De nicandra is door de nachtvorsten zwart geworden. De zaaddozen laat ik nog even zitten in de hoop dat ze verder rijpen. Veel zaad heb ik niet nodig, want het worden flinke planten.
Verder zijn er heel wat groenblijvende planten en struiken in de tuin. Deze geven de tuin in de winter nog wat sfeer. Zeker als er wat rijp of sneeuw op ligt. De groenblijver geven ook een mooi contrast als er een vergeelde plat voor staat.













Natuurlijk zijn er nog steeds de nodige bessen, bottels en appeltjes die kleur geven in deze periode. Al zit er dagelijks een handvol merels in de Malus Liset die er per dag heel wat
oppeuzelen. De red sentinel laten ze eerst altijd links liggen. Pas al het echt gaat winteren en de eerste boom leeg is, dan willen ze daar wel aan beginnen.































De eerste blik op de achetrtuin blijft elk jaargetijde verrassend. De appeltjes van de red sentinel hangen duidelijk in beeld.

De knotwilg op de dijk komt steeds meer naar voren hangen. Nog even en hij hangt echt horizontaal op de wal. Toch nog maar eens kijken of ik hem wat rechter kan trekken. Dit nadat hij van zijn pruik is ontdaan.De herinnering die aan het ontstaan van deze boom zit zal niet verdwijnen, maar toch behoud ik hem liever.
































Tot slot nog een overzichtfoto vanaf de wal. Volgende maand begin ik wel over de puntjes van de bollen die hier en daar al boven komen. Eerst maar even een paar weken rust in/met de tuin.....






































Het nieuws van de maand

November 



November begint weer warm. Wel zijn de nachten af en toe al flink koud. De bomen zijn nog lang niet al hun blad kwijt. Eén cornus heeft zelfs weer fris groen blad. Ik hoop dat tie dat binnenkort gewoon weer laat vallen en ook volgend voorjaar weer groen wordt.
Oktober is trouwens wederom droog en warm geweest. Alleen aan het eind van de maand is er wat neerslag gevallen, maar echt nat is de tuin nog niet.
Verder bloeit er nog heel wat in de tuin voor de tijd van het jaar. Anderzijds hebben diverse planten gewoon hun herfstkleur en ook de bessen, appeltjes en bottels zijn volop aanwezig.

Aan het begin van de maand heb ik nog een kort bezoekje aan de Vlinderhof in het Maximapark gebracht. Ik was in het centrum van Utrecht en dan ben je dicht in de buurt. Ook nu is het nog de moeite waard om een rondje door de tuin te lopen. Volgend jaar wil ik de tuin eens in de zomer bezoeken.












We zullen maar een rondje door de tuin gaan doen.
In de voortuin zijn de hosta's bovengronds aan het verdwijnen. De grassen hebben allerlei bruin tinten. In de wind wuiven ze vrolijk heen en weer. Met het zonlicht erop lijkt het hier en daar goudgeel. De helleborussen daarentegen hebben mooi fris groen blad.
De gingko's die langs de voorzijde in de border van de voortuin staan zijn nu knalgeel, al vallen daar met een beetje wind al heel wat blaadjes af.




















Voor de potten bij de oprit staat de nieuwe vulling al klaar. Het is bijna jammer om al die de eenjarige eruit te gooien. Sommigen bloeien nog zo mooi. maar ja, één dezer dagen gaan ze toch de kliko in, want ik wil er ook nog wat tulpenbollen onderin zetten.




















In de border langs de oprit heeft de vuurpijl nog steeds nabloei. Telkens komt er nog één pijltje omhoog. Zo gaat het nu al maanden. Iedere keer als er eentje bijna is uitgebloeid komt er weer eentje uit de diepte omhoog. Prachtig vind ik dat. Vooral omdat de gele vlinderstruik, die er schuin achter staat, ook nog steeds bloeit in dezelfde tinten.
De witte gaura in deze border weet ook niet van ophouden, maar dat is niet uitzonderlijk.













































De dryas heeft mooi zaadpluis en ook de zaaddoos van de leonotis is het aankijken waard. Deze blijft dan ook gewoon staan deze winter. Straks met een beetje rijp of sneeuw is het helemaal een plaatje.




















In de andere border langs de oprit bloeit het Siberisch edelweiss nog steeds.
De alcea Park allee bloeit ook nog, maar is inmiddels roze gekleurd. De gele bloemen die er deze zomer aan zaten zijn vervangen door zacht roze exemplaren. Vorig jaar was er steeds één tak roze, nu is alles roze geworden.















In de achtertuin heeft de fazantenbes weer nieuwe bloemen. Die gaat ook maar door.
De nicandra die is aan komen waaien heeft inmiddels een steel zo dik als een bezemsteel en bloeit maar door. Volgend jaar zullen er wel meer opkomen in deze border als ik hem zijn gang laat gaan. Oftewel de eerste zaaddozen zullen inmiddels wel rijp zijn en hun zaad rondstrooien. Maar hij staat er nog zó mooi bij. De zaailingen trekken makkelijk uit, dat is dan weer een voordeel.



















Aan de inktzwammen in de tuin is te zien dat het echt herfst is. Eén kleintje komt zelf in de trap omhoog.
De grote zwammen zitten trouwens aan de kronkelwilg. Dit keer zitten ze aan de stam. De afgelopen jaren zijn er al wat takken van de boom afgehaald, omdat ze helemaal verrot waren en er ook gewoon stukken afbraken. De achterkant van de boom heeft dan ook geen hoofdtakken meer. Wel zijn de andere takken na de knot nog uitgelopen. Komend voorjaar zijn er dan ook voor de laatste keer paastakken te verkrijgen, want daarna gaat de boom waarschijnlijk helemaal verwijderd worden uit de border.





















Er bloeien nog een paar soorten herfstasters, maar de meesten zijn niet mooi meer. Toch hebben ze lang kleur gegeven aan de borders.
De witte herfstanemoon blijft dit jaar ook maar doorgaan. Genieten dus!













De miscanthus in de achtertuin heeft nu ook weer pluimen. Deze is elk jaar weer laat. Elk jaar denk ik weer van komen ze nog wel, maar elk jaar komen ze eind oktober weer tevoorschijn. Tegen een blauwe lucht zijn ze helemaal de moeite waard.






























Verder kan ik in de tuin genieten van alle appeltjes, bessen en bottels. Vooral de appels aan de malus red sentinel zitten vaak tot het voorjaar aan de boom.




  










Tot slot nog een herfstplaatje van de achtertuin. Al zal een deel van de kleur verdwijnen als al het blad is gevallen.
Komende tijd nog wat bollen poten en het gras en de vijver bladvrij houden.
Daarna is het veelal, van achter glas, genieten van de vogeltjes die langskomen om hun kostje bij elkaar te scharrelen.


































Nieuws van de maand

Oktober


Oktober is vandaag begonnen met nogal wisselvallig weer met een flinke wind bij de diverse buien die overtrokken. Tussendoor nog wel wat in de tuin kunnen werken en achter glas genoten van de regenbogen die te zien waren.




























De voortuin is bijna ontdaan van de honderden zaailingen van de cerinthe en het onkruid.
De afgelopen maand niet zo heel veel in de tuin gedaan. De maand begon met die vervelende keelontsteking en de tweede helft van de maand hebben we nog van een korte vakantie genoten. We hebben heerlijk gefietst en gewandeld op de Sallandse heuvelrug.




















Wel zijn de afgelopen maand de nodige bollen gekocht / besteld. Deze zijn inmiddels allemaal binnen. Dit jaar bestaat de verzameling uit o.a. (botanische) tulpen, diverse soorten narcissen, scilla's, cammassia's, crocus, gladiolus triteleia en diverse soorten alliums. Ruime 800 bollen moeten de komende tijd een plekje krijgen in de tuin. Altijd weer een flinke klus om leuke mixen te maken en daarna vrije plekken in de borders te vinden.




















Op de laatste vrijdag van afgelopen maand heb ik nog de Fantasietuin bezocht. Wat een tuin met al zijn hoogteverschillen. De vele eenjarigen en kuipplanten zorgen ervoor dat er aan het einde van het seizoen nog veel kleur in de tuin is. Ik heb er in ieder geval van genoten.















In de voortuin zijn de meeste zaailingen van de Cerinthe verwijderd en hebben de hosta's inmiddels hun herfstkleur. De grassen staan er prachtig bij en wuiven in de wind. Het Japans bloedgras begint zich nu lekker uit te breiden. Jaren lang stond het polletje er rustig bij, maar dit jaar is de pol flink groter geworden.
Het rode grasje in het grit bloeit uitbundig. Jammer dat deze de winter niet overleefd.




















In de border langs de oprit heeft de kniphofia nog één nieuwe pijl. Op zich heel leuk want de gele vlinderstruik bloeit ook nog en deze heeft precies dezelfde tinten.



















De gaura in deze border bloeit weer eindeloos. De diverse zaailingen die er nog staan bloeien mee. Het is één wolk van bloemen. De roze gaura die dit jaar weer is aangeschaft staat er na een moeilijke start goed bij. De hoogte is er nog niet, maar de plant zelf oogt nu goed.




















Het Siberisch edelweiss in de andere border naast de oprit heeft zich goed hersteld van de droge en warme periode deze zomer.















De dit jaar gezaaide leonurus en de witte knautia bloeien maar door. Volgend jaar wil ik de leonurus weer gaan zaaien.






























De paddenstoelen hebben een plekje gekregen bij de knautia. Mooi gemaakt, handwerk van mijn vader.

In de border langs de garage bloeit dit jaar de althaea poetry, althans die had het moeten zijn. het blijkt de parkallee te zijn. Een tweede plant die ik twee jaar geleden heb gekocht blijkt hem gelukkig wel te zijn. Deze heeft de zomer ternauwernood overleefd en is nog geen 20 cm hoog, maar heeft wel de mooie donkerroze bloemen die ik verwachtte.




















De sedum bloeit inmiddels ook en de late monnikskap heeft nu een mooie paarse kleur. Als deze gaat bloeien weet je dat het seizoen er zo'n beetje opzit.




















Er bloeit nog zo veel meer. De astrantia is aan een volgende ronde begonnen, tenminste de witte variant. Dit geldt ook voor de witte valeriaan, die maar door blijft bloeien.















Nu ik zo de foto's af ga blijkt er momenteel heel wat wit te bloeien de tuin.
Maar er zijn ook nog andere kleuren. De persicaria's hebben zich goed hertsteld en bloeien eindeloos door. En dan niet alleen de felle rode, maar de witte, (zacht)roze en donker rode doen net zo hard mee. De foto van de pink elephant is niet helemaal scherp en goed belicht, maar die wespje erop....
 














Verder bloeien er nog diverse soorten herfst asters. Zowel de paarse lavendel blauwe als de (hard)roze exemplaren bloeien volop. De witte heeft zijn eerste knopjes open. Nu merk je toch weer dat de bomen achter de tuin het zonlicht tegen houden nu de zon wat lager staat. Boven op de wal komen ze maar moeizaam tot bloei.
De witte herfstanemoon schijnt die warmte van de zon niet nodig te hebben, want deze bloeit maar door.




















De armeluis orchidee is en blijft een plaatje. De pol dijt elk jaar een beetje uit, maar dat is geen bezwaar.
De nicandra is aan komen waaien. Pas laat in het seizoen kwamen ze hier en daar in de tuin en terras op. Een enkele heb ik laten staan en eentje staat nu mooi te bloeien.



















De meeste blloeiende planten heb ik nu wel laten zien. Al bloeien er nog wel meer, zoals de geraniums, o.a. de rozanne, en de helanthus lemon queen en linaria.















De verdere kleur komt van de diverse sierappelbomen en bessen en bottels van de rozen.
De calli carpa heeft al al prachtige paarse bessen. De bladeren van deze struiken zijn nu mooi aan het verkleuren. Er lijkt een paarse gloed over het blad te zitten.
De bottels van de rambler rozen kleuren nu oranje/rood. Honderden bottels geven de wanden van de tuin weer kleur.















De cornus kousa chinensis heeft sinds de droogt al bijna geen blad meer in tegenstelling tot de cornus kousa op de wal die weer nieuw blad heeft gekregen. Wel zit deze eerste cornus stikvol zaaddozen die rood aan het kleuren zijn.




























We kunnen nog even van de druiven eten. Dat loopt op z'n eindje. De vliegen en wespen willen nog steeds mee-eten, dus blijft het oppassen als je een trosje plukt.
De krentenbomen krijgen inmiddels hun herfstkleur. De krenten zijn er al lang uitgegeten door de merels.






























De komende tijd nog even genieten van het heerlijke nazomerweer en zien dat de bollen in de grond komen.









Het nieuws van de maand

September



September is alweer even aan de gang. Wat vliegen de maanden toch snel voorbij.....

Op de laatste dag van augustus stond een tuinreis op het programma. Twee dagen op pad met 48 tuinfanaten naar mooie tuinen is een feest. De Tuin van Laura Dingemans en tuin het Puntje stonden samen met kwekerij in goede aarde te Biervliet, de eerste dag op het programma. De tweede dag zijn we naar de tuin van Chris Ghyselen en kasteel van Oostkerke geweest. De gids daar, Frans, was een geboren verhalen verteller en wij stonden ademloos te luisteren.


























Zelf had dit reisje voor mij nog een vervelend staartje. Bij het afscheidsdiner bleef er een graatje in mijn keel steken. Na de huismiddeltjes volgede de huisarts, de K.N.O.arts en een antibioticakuur voor de fikse keelontsteking.

Maar nu maar snel terug naar de tuin. Die heeft zich geweldig hersteld na de lange periode van droogte. Het gras is weer groen en de verbrande cornus kousa krijgt weer fris groen blad. Geen gezicht zo'n oud verbrand blad met uit hetzelfde okseltje een fris groen blaadje.




















In de tuin groeit en bloeit het als nooit tevoren. Zelf denk ik dat de tuin nu meer kleur heeft dan tijdens het open weekend van medio augustus.
De persicaria is één van de planten die zich heeft hersteld. Kon je eerst dwars door de pollen heen kijken en was er een enkel aartje te zien, nu zijn het weer dichte bossen groen met legio bloemen.




























Ook zaailingen van de diverse planten laten zich in grote getale zien.
De cerinthe is er daar één van. Alle stukje zwarte aarde in de voortuin zijn ingenomen door deze plant. Dit tezamen het het uitgezaaide trilgrasje geeft weer het nodige werk. Niet alles gaat eruit, want soms overleven ze de winter en heb je een voorsprong wat de bloei betreft in het nieuwe seizoen ten opzichte van de in maart gezaaide exemplaren.



















De voortuin staat er verder prima bij met allerlei bloeiende grassen. Sommigen hebben er wat rood in zitten en dat komt weer terug in de diverse heuchera's.





















In de border langs de oprit is het de gaura die kleur blijft geven, al is de gele vlinderstruik aan de tweede bloei begonnen.
De leonotis heeft het dit jaar prima naar zijn zin. Ze zijn inmiddels ruim anderhalve meter hoog.





















De witte leonurus, die wat later in het seizoen is gezaaid, bloeit inmiddels ook. Samen met de vaste stokroos park allee en de witte persicaria geven zij kleur aan de andere border langs de oprit.
Hier bloeit trouwens ook nog een smalbladige rudbeckia.















In de achtertuin ben ik een deel van de borders aan de oostkant op z'n kop aan het zetten. Een persicaria soort heeft hier wel heel veel expansie drift. Veel laag blad, geen pluimen en hij gaat dwars door alle andere planten heen. Het grootste gedeelte is er nu uit. Sommige planten, zoals de phloxen en astrantia zij eruit gehaald en schoongemaakt. Anderen. zoals de chelone en een dubbele roze herfstanemoon zijn er bij gezet. Volgend jaar eens kijken hoe dat stukje zich ontwikkeld. Tevens zal ik in de gaten houden of er nog restanten van die persicaria boven komen.













In de witte border bloeit de vlinderstruik nog steeds. Dit in combinatie met een witte phlox, die zich goed heeft hersteld, de leonurus en de tweede bloei van de witte valeriaan.
De astrantia die wat verderop staat is inmiddels ook aan een volgende bloei ronde begonnen.




















De cosmea hebben zich na de droogte goed hersteld. Het zakje mix wat ik had gezaaid geeft leuke resultaten.











Geranium Rozanne is er een die niet van ophouden weet en bloeit en bloeit maar door.
De helianthus lemon queen laat al maanden kleine zonnetjes zien




























De witte herfstanemoon op de dijk geeft nog steeds veel bloemen.
De choisya bloeit voor de tweede maal dit jaar.












De sedum en de monnikskap staan nog in knop en zullen de komende weken hun bloemen openen. Dit zijn dan de laatste bloeiers van dit jaar.




















Daarna zijn het de appeltjes van de malusen die kleur blijven geven aan de tuin. Totdat ze worden verorberd door de vogels
Verder kleuren ook de bottels van de rozen en de bessen van de calli carpa's. Tja, het wordt duidelijk dat het seizoen op z'n einde loopt.




























De komende tijd zal ik hier en daar nog wat verzetten en natuurlijk moeten er de nodige bollen worden gepoot. Een deel is al binnen en de rest is besteld. Heerlijk om daar weer nieuwe mixjes van te maken en deze volgend jaar te zien groeien en bloeien.

In de vijver is het goed te zien dat ook hier de herfst nadert. De watergentiaan begint af te sterven en het wateroppervlak is steeds beter te zien. Er zwemmen weer wat goudelritsen in. De vissen die ik zou krijgen blijken niet te vangen te zijn..... Ik hoop dat ze zich weer gestaag gaan voortplanten. Het is toch wel leuk wat extra leven in de vijver. Wel weet ik dat er zeker nog één geelgerande waterroofkever rondwemt en ook de nodige larven van die kever. Als we ze tegen komen dan worden ze gevangen en enkele kilometers verderop weer vrij gelaten. Hopelijk vliegen de kevers niet terug.
In de komende maanden zullen we het zien of de visjes het gaan redden.
Voor nu weer even genoeg verteld over de tuin. Begin oktober wordt het volgende foto rondje gemaakt.
 





























































































































































































































































































































































































































































































































































































































































































Aantal unieke bezoekers: