Het nieuws van de maand

Augustus



We kunnen deze maand weer beginnen met het feit dat het nog steeds droog en warm is. Zo langzamerhand is het allang niet leuk meer. Afgelopen maand is er maar een paar millimeter regen gevallen. Eén van die keren was op 10 juli, tijdens een bezoek van een tuinclub. Niemand vond het erg dat het wat spetterde, maar de koffie toch maar binnen geschonken.
De tuin vind ik er inmiddels toch wat minder fraai uitzien. Diverse planten die normaal weken achtereen bloeien, houden het nu al snel voor gezien. Ondanks het regelmatig water geven zijn er toch planten die bruin zijn geworden. Astrantia en philipendula hebben het moeilijk met die hete zon. Anderen zijn gewoon verdroogd, zoals de roze hortensia en de cornus kousa. Die heeft alleen nog maar donkerbruin blad. De toverhazelaars zijn hun blad al grotendeels kwijt. Nee, echt vrolijk wordt ik momenteel niet van een rondje door de tuin.



































In de voortuin is het niet allemaal kommer en kwel. Er zijn een aantal hosta's en ook grassen verbrand, maar diverse andere staan er nog lekker fris bij. Op het eerste gezicht lijkt er niet zo veel aan de hand hier. Het scheelt natuurlijk, dat dit deel van de tuin op het noorden ligt en niet zoals de achtertuin pal op het zuiden in een besloten tuin.



















De bronsvenkel doet het prima en tekt heel wat insekten aan. Dit geldt ook voor de gaura's in de border langs de oprit. Deze bloeien maar door en er vliegen heel wat hommeltjes van bloem naar bloem.


















Verder staan in deze border de leonotis. Deze eenjarige heb ik in  het voorjaar zelf gezaaid en opgekweekt. Inmiddels zijn het planten van bijna twee meter hoog. Volgend jaar wil ik ze wel weer opkweken, maar dan op een gegeven moment de top eruit halen, zodat ze wat bossiger worden.


















De kamperfoelie zit al vol met gimmend rode bessen. Deze steken mooi af tegen de hederawand. De sanquisorba cannadensis bloeit met pluimen die mooi rechtop staan. Eigenlijk zou ik er nog een paar bij moeten zetten om er een blikvanger van te maken. Eén trosje met wat pluimpjes valt niet zo heel erg op in deze border.



















In de achtertuin staan diverse groepen met phloxen. De kleuren zijn divers en lopen van wit, roze naar blauw. Al zijn de laatsten al uitgebloeid. Dez krijgen regelmatig een plons water om rechtop te kunnen blijven staan.












De helenium achter de vijver bloeit al een tijdje. Ze staan er mooi fris bij.































De achillea is een plant die in vele kleuren in de tuin staat. De felgele en de terra cotta staan langs de oprit. De diverse roze, lila en rode tinten staan hier en daar in de borders in de achtertuin.






































De allium senescens is een geweldige plant voor de hommels. De afgelopen jaren zaten er ook veel kleine vosjes op, maar die laten zich dit jaar niet zien.


















De althaea cannabina, twee jaar geleden aangeschaft tijdens een tuinreis, doet het geweldig goed. Steeds maar weer komen er kleine bloemetjes te voorschijn. Een heerlijke transparante struik die ook voorin een border kan.
De fazantenbes is een struik die veel compacter is en achterin de border moet staan. Deze wordt makkelijk een paar meter hoog en heeft en bloementrosjes en bessen/zaaddozen tegelijk aan de plant zitten.



























Boven op de dijk staan de witte en blauwe knoop te stralen. Heel veel keine balletjes staan op lange ranke stelen. Deze plant heb ik twee jaar geleden voor het eerst gezien bij de Vlinderhof in Utrecht. Daar was hij bijna twee meter hoog, maar hier maar een centimeter of 60. Vast een ander soort. Dit betekend wel dat hij op de plek waar hij vorig jaar is neergezet niet goed staat.



























De bloemen van de vitex zijn normaal gesproken  de laatsten die bloeien in het seizoen. Nu bloeit hij al enige weken volop. Ze zullen het vast niet tot oktober vol houden. Gelukkig houden de herfstasters zich in tegenstelling tot de herfstanemonen zich nog even in. Dan is er straks in het najaar toch nog wat kleur in de tuin.





























De persicaria's hebben het moeilijk met dit weer. Normaal zijn het grote bossen groen waar maanden lang de witte, roze of rode aartjes op zijn te zien. Nu kijk je dwars door sommige pollen heen en het aantal aartjes is beperkt.
De veratrum trek zich weinig van het weer aan en bloeit met een mooie lange stengel. Het blad is wel wat minder mooi, maar ja....





























Ik maak er maar weer een eind aan. Als je zo het verhaal bekijkt is er ondanks alles wat verbrand of verdroogd is toch nog wel te zien in de tuin.

U bent van harte welkom op 11 of 12 augustus tijdens het open weekend. Dit in samenwerking met Lancater garden aan de Lindeweg 6 in Emmeloord. Beide dagen zijn de tuinen open van 10:00 tot 17:00 en Lancaster garden ligt er prachtig bij.




































Het nieuws van de maand

Juli



Warm en droog is het nog steeds. De planten in de tuin hebben het zwaar, maar eerst nog even een terugblik op de afgelopen maand. Deze maand stond  in het teken van veel tuinuitjes en natuurlijk het eigen open tuin weekend. Dit is heel gezeliige verlopen en met zo'n 80 bezoekers had ik niets te klagen.
De uitjes begonnen met een dagje naar Westerwolde rijgt. Hier heb ik 5 tuinen bezocht. Met openbaar vervoer ben ik tot vlak bij de eerste tuin gekomen. Tussen alle tuinen heb ik allles wandelend gedaan. Vannaf de laatste tuin weer ben ik naar de bushalte voor de weg terug naar huis gelopen.































In de week erna hadden wij het jaarlijkse reisje van Groei&Bloei Noordoostpolder. Dit jaar gingen wij een dag naar Noord Duitsland. Hier hebben we Garten Moorriem en Park der Gärten bezocht. Het was een gezellige, warme en goed verzorgde dag. We hebben weer veel moois gezien en ideeën opgedaan.


























Tot slot heb ik het opentuinen weekend van Groei&Bloei bezocht rond Kraggenburg. Hier waren een 8tal particuliere tuinen open. Het was een kleine 50 km fietsen, maar het was de moeite waard.


















Dan maar terug naar het hier en nu in de eigen tuin. De zon maakt overuren en regen is een zeldzaam verschijnsel aan het worden. Het gazon heeft een gele gloed gekregen. Diverse planten geven het langzaam maar zeker op lijkt het wel. In de voortuin zijn een aantal grasjes gewoon verbrand en dit geldt ook voor een aantal hosta's. Deze border ligt op het noorden, maar krijgt bijna de hele dag zon.














Planten die er slap bij staan krijgen nu wel regelmatig een plons water, maar het lijkt niet bij allemaal te helpen. Nu is het jammer dat we niet aan de vaart wonen en het water zo op kunnen pompen.
We gaan maar langs de planten die er nog wel redelijk tot goed bij staan. Voor zolang het duurt, want de vooruitzichten blijven warm en zonnig.
De vurrpijl, waar ik na de vorstperiode geen stuiver meer voor gaf, heeft zich prima hersteld en heeft toch ruim 20 bloemen. De gele die iets verderop staat slechts 2.



























De gaura heeft weer de nodige zaailingen voortgebracht en bloeit uitbundig. Dit is z'n heerlijke plant. Bloeit vanaf juni tot aan de eerste nachtvorst, is mooi transparant en blijft redelijk op zijn eigen benen staan.
De achillea terra cotta is er eentje die oranje begint en langzaam naar okergeel verkleurd. Hij past dus prima in de border langs de oprit.












De clematissen langs de palen van de schommel doen het redelijk. De sieboldi geeft ieder jaar een paar bloemen. De grootbloemige president? die zich aan de andere kant door de roos heen werkt bloeit veel uitbundiger.


















In de achtertuin beginnen de phloxen te bloeien. Zij hebben regelmatig de blaadjes slap hangen. Dit jaar bloien ze ook minder uitbundig volgens mij.












De struikspirea heeft nergens last van en ook de papavers komen hier en daar tot bloei. Jammer dat die altijd maar één dag mooi zijn. Al hebben de zaaddozen ook wel wat.


















De veronica first love is een ware blikvanger met dat felle kleurtje. Hier wil ik er wel wat meer van hebben.
Van de stachyus krijg ik er vanzelf wel meer. Een aantrekkelijke plant voor vliegende beetsjes, maar zaait zich wel behoorlijk uit.
















Vlinders fladderen er genoeg in de tuin, al zie ik bijna geen kleine vosjes. De witjes en de gamma uiltjes zijn juist zeer talrijk met het warme weer. Verder zoemt het in de tuin. De vele, hommels en bijtjes, vliegen en wespen hebben het nog naar het zin in de tuin. Al hoop ik voor ze dat er aan het seizoen nog steeds bloeiende planten voor ze zijn, nu er al diverse najaarsbloeiers aan het kleuren zijn.


























De lithrum die voornamelijk achter de vijver staat bloeit uitbundig, maar. Deze bloeit samen met de philipendula.





























De altaea cannabina wordt veel te groot voor de plek waar die nu staat. Hij hangt steeds meer over het terras heen. Na de bloei moet ik een plekje zoeken waar hij breed uit kan gaan.
Dat geldt ook voor de roze hortensia. Deze neemt in verhouding met de rest van de border wel heel veel ruimte in beslag.


















De allium senescens doet het weer fantastisch. Diis er een met een zeer lange bloei en trekt de nodige insekten aan.
Nog even eenblik op het gritpad en dan ronden we deze maand maar af.




























Ik hoop in ieder geval dat er de komende tijd wat regen naar beneden komt. Verder mag de temperatuur ook onder de 25 graden blijven, maar aan de vooruitzichten te zien blijft het bij hopen.
Als laatste plaatje nog een libel..... een platbuik vrouwtje.


































Het nieuws van de maand

juni


Heet was het in de maand mei, soms zelfs tropisch warm. Vaak was het veel te warm om ook maar iets in de tuin, die op het zuiden ligt, iets te doen. Trouwens de borders waren kurkdroog en dan kom je de klei ook bijna niet in.
Half mei zijn we er even een paar dagen tussenuit geweest. We hebben wederom heerlijk gewandeld in de omgeving van Berdorf. In "onze hut" was het trouwens weer goed vertoeven. Een huisje van 3 x 4 meter, maar alles zit erin. Alleen om te douchen moesten we naar het compleet gerenoveerde toiletgebouw lopen. Daar heb je een heerlijke regendouche.



















Op 1 juni is het daar noodweer geweest en het terras waar wij nog hebben genoten van een stukje appeltaart is compleet weggespoeld. Op één van de vele foto's die we hebben gezien heeft het water tot aan de deurklink gestaan van het hotel/restaurant. Wat een strop zo aan het begin van het hoogseizoen.

Bij thuiskomst bleek dat het buitje vlak voor onze vakantie een hoop in gang had gezet. De paden door de tuin heen waren behoorlijk groen geworden. Dit voornamelijk door zaailingen van de verbena hastata, verbena bonariensis en phuopsis. Ook het terras achterin de tuin had voornamelijk groene voegen. Inmiddels is alles weer schoon gemaakt en heb ik diverse verbena's opgepot, maar wat een klus was dat.


















In de voortuin staan de grassen er lekker fris bij. De eersten bloeien al weer. De zaaddozen van de helleborussen zijn er inmiddels uitgeknipt. De hosta's beginnen nu te bloeien.





























De vrouwenmantel in de border langs de oprit is prachtig als er regendruppeltjes op liggen. Het zijn net pareltjes.
Een andere plant die momenteel opvalt is de trifolium, de witte klaver. Hij valt niet alleen bij voorbijganger in de smaak, ook de insecten landen vaak op deze bloemen.
De zaaddozen van keramiek kleuren heel mooi bij de bloemen van de wolfsmelk. Wellicht is dit tijdens het open weekend een mooie match.






























De potten op de oprit zijn inmiddels gevuld met éénjarige. Dit jaar heb ik voor de combinatie paars/blauw met geel gekozen. Dit naar aanleiding van een erysimum die deze kleuren op een plant had zitten. Het resultaat vind ik mooi geworden.


























De papaver Helen Elizabeth is al over zijn hoogtepunt heen. De stortbuien van begin deze week hebben er voor gezorgd dat ze er inmiddels wat zielig bijhangen.














De schuttingen zijn heel kleurrijk. Langs het pad naar de achtertuin staan verschillende kamperfoelie uitbundig te bloeien.














Om de schommelsteunen staat de roos Lykkefund te stralen. Dit jaar is het voor het eerst dat hij zo uitbundig bloeit en hij geurt ook nog. Heerlijk om er naar te kijken en aan te ruiken.


















Bij de eerste blik op de achtertuin valt direct de wand van rozen op. De hele oostkant van de tuin is momenteel één bloemenzee. Regelmatig komt de geur van Pauls Himalayan Musk langs, heerlijk. Ze bloeien eigenlijk net iets te vroeg dit jaar. Met het open weekend op 16 en 17 juni zullen ze wel uitgebloeid zijn.


























Rechts achterin de tuin staat de rode vlier black lace uitbundig te bloeien met mooie roze schermen. Links en rechts daarvan staan op de wal en op de helling de cornus kousa te bloeien. De chinensis is één grote witte wolk van bloemen.









































Wat de bloemen betreft...... elke dag lijkt er weer wat nieuws te bloeien. Zo staan er door de hele tuin nu een tiental verschillende geraniums te bloeien. De splish splash is wel een hele leuke, wit met hier en daar lila vlekken, al lijkt het dit jaar wel wat verbleekt.
Diverse salvia's bloeien nu of bijna, waaronder de caradonna met zijn donkere stengels.


















De sliene firefly heeft bijna lichtgevende bloemen. Op een aantal plaatsen komt hij goed terug, maar helaas niet overal.
De rietorchis heeft het hier wel goed naar het zin. Regelmatig kom ik tussen andere planten zaailingen tegen. Daar kan ik anderen dan weer een plezier mee doen.





























Op de dijk staan verschillende campanula's te bloeien. De persicifolia met zijn grote klokken is favoriet bij de slakken. Bij vochtig weer eten ze de bloemen en als de zon weer gaat schijnen liggen ze in de bloem uit te buiken.





























Verder staan er nog diverse alliums te boeien, zoals de miami en de nigrum. De "vaste" aliium senescens staat nu vol knoppen. Altijd leuk om te zien hoe dat kromme stengeltje steeds langer en dikker wordt en uiteindelijk fier rechtop staat.


















De ornithogalum is terugkomend bolgewasje met spierwitte bloemen.
De naald van cleopatra is er één met een wat wispelturiger karakter. Al moet ik zeggen dat deze ene al jaren trouw terugkomt. Vele andere heb ik niet of eenmalig boven zien komen.





























Het is inmiddels al weer een heel verhaal geworden. En er valt nog veel meer te vertellen.

Maar wellicht kunt u met de open dagen op 16 en 17 gewoon even langskomen. Zaterdag is de tuin open van 10:00 - 21:00 en zondag van 10:00 tot 17:00
Helaas is de tuin slecht toegankelijk voor rolstoelgebruikers. De paden zijn hier en daar slechts 50 cm breed en voorzien van grit.
De tomatenplanten zijn inmiddels goed gegroeid en de bezoekers mogen er straks één meenemen, maar op=op.




























Ter afsluiting nog een mooie foto van de viervlek die onze vijver een bezoek bracht.

En wellicht tot de 16e of de 17e van deze maand in deze tuin of in één van de andere 5 tuinen die open zijn in de Noordoostpolder.

Appelhof, Blokzijlerdwarsweg 2, Marknesse

Beeldentuin Galerie de Paardenstal art & garden, Noordermiddenweg 2-1, Espel

De Achtertuin, Zuidwesterringweg 26 b, Tollebeek

Lancaster Garden, Lindeweg 6, Emmeloord

Tuin Fam. Lievaart, Noordermeerweg 67, Rutten


























Top

 






















Aantal unieke bezoekers: