Het nieuws van de maand

Januari


Allereerst wens ik iedereeen een gezond en b(l)oeiend 2020 toe.

De laatste maand van het jaar is weer omgevlogen. Veel heb ik niet in de tuin zelf gedaan. Wel is het bijna dagelijks de zonnebloempitten bijvullen, de pindanetjes en vetbollen vervangen en af en toe een nieuwe pot pindakaas ophangen. De voornamelijk kool- en pimpelmezen zijn er blij mee. De grote bonte specht laat zich tot nu toe nauwelijks zien.
Het eerste sneeuwklokje van het seizoen is nu wat duidelijker te zien, nadat rondom wat oud spul was afgeknipt. Echt opvallen zal het klokje trouwens pas als ook het blad is verwijderd.






























In de voortuin laten de vele helleborussen hun blad zakken. Nu zijn de knoppen goed te zien. Sommigen beginnen zelfs al te kleuren. Een van de eertse klussen voor dit jaar is dan ook al het blad verwijderen, zodat de bloemen straks goed zichtbaar zijn.















De uitgebloeide grassen worden dan ook gelijk afgeknipt en de restanten "snot" van de hosta's wordt gelijk meegenomen. Dan is de voortuin in februari/maart weer één bloemenzee.
De zaailingen van de cerinthe laat ik nog even staan of ze moeten midden in een pol staan. Als de winter zo zacht blijft kan ik daar mooi van uitdelen. Ze groeien hard en als het dit weer blijft bloeien ze dit jaar heel vroeg.
In de border naast de oprit staat de helleborus foeditus er al prachtig bij. Zo gaat de bloei in de tuin van de late herfst bijna naadloos over in lente kleuren.
















De witte knautia in dezelfde border bloeit trouwens nog steeds. Al zijn het inmiddels hele vreemde bloemen aan het worden.
In de andere border bleek de vorig jaa aangeschafte hamamelis Jelena al flink in bloei te zijn. Een nog kleine struik die helemaal niet opviel tussen de achillea en de gaura. Die beiden zijn inmiddels gekortwiekt, want zo'n mooie hazelaar moet je kunnen bekijken.

































In de achtertuin geeft de Malus Red Sentinel nog steeds heel vell kleur. Onder de boom liggen inmiddels heel veel lege zonnebloempitjes. De boom is duidelijk een uitvalsbasis om de pitten open te pikken, nadat ze vlak bij huis uit de koker zijn gehaald. De appeltjes laten ze vaak links liggen, totdat het echt koud is.















In de tuin zelf zie je nog mooie silhouetten van oude bloemen. Zelfs het zaadpluis is soms prachtig om te zien.




















Overal in de borders zie je het prachtige blad van de cyclamen met hier en daar nog een bloemetje van de hederifolium. Straks neemt de coum het stokje over. Maar ook zonder bloem zijn ze aantrekkelijk.















De grote roze hortensia heeft tientallen uitgebloeide bloemtrossen. Die wil ik deze winter nog wel eens vol met een laagje rijp of sneeuw zien.
De primula's die hier onder staan bloeien al, maar er zijn beestjes die de bloemetjes lekker vinden. Straks komen rondom deze primula's de krokussen te staan in dezelfde tint. Ik hoop dat er dan nóg bloemen in zitten.















Verder heb ik bij het rondje door de tuin al heel veel puntjes van de bollen gezien. Het lijkt er op dat het schoonmaken van de tuin toch zo langzamerhand moet gaan beginnen. Allereerst natuurlijk de voortuin met de helleborus verzameling, maar de rest kan er gelijk achteraan, als ik niet te veel bollen wil beschadigen...... en de irisjes wil zien bloeien.






































De komende tijd zal ik in ieder geval voor zorgen dat de groene containers goed gevuld zijn als ze aan de weg worden gezet.
de eerste container van het jaar zat in ieder geval al vol met het afval van de miscanthus zebrinus. Een hoog gras dat achter de vijver staat. Dit gras laat nogal wat blad vallen in de loop van de winter en dat geeft wel heel veel rommel. Dat gras is dan ook vaak de eerste die geknipt wordt in het winterseizoen. En met drie grote pollen is de container al snel gevuld.
Nu staat hij al weer gevuld klaar met snoeiafval rondom de hamamelis Jelena. Nog ruim een week geduld hebben en dan wordt ook deze container weer geleegd, maar of dat lukt als de temperaturen volgende week boven de 10 graden komt....

Op de FBpagina van Ellen's tuin worden regelmatig de laatste nieuwtjes gezet. Vind de pagina leuk en u wordt ook tussentijds op de hoogte gehouden van het wel en wee van de tuin.




























Top


 

Nieuws van de maand

December


Sinterklaas is inmiddels gevierd met kinderen, hun partners en de kleinkinderen op de eerste december. Schitterend hoe die kleintjes van 3 en 4 reageren. Het blijft een gezellig familiefeest.
De afgelopen maand zijn alle bollen gepoot. Al zijn ze niet allemaal in de volle grond beland. Een paar honderd kleine bolletjes zijn in schalen opgepot. Dit omdat bij het pogen ze in de volle grond te zetten overal al bolletjes bleken te zitten. Komend voorjaar maar kijken waar er nog wat plekjes voor deze bollen zijn. De groei zit er inmiddels al aardig in. De puntjes zijn al goed te zien. Bij strenge vorst gaan ze naar binnen, maar voorlopig staan ze goed onder de carport.
De potten en regenton zijn inmiddels voorzien van viooltjes en wat sierkool, nadat de meeste eenjarige planten zijn verwijderd.













In de voortuin zijn de grassen beeld bepalend met hun goudbruine kleuren en zaaddozen of aren. De bronsvenkel die hier op de hoek staat heeft een mooi silhouet. Nog even en dan komen de knoppen van de helleborussen in beeld. Dan gaat de snoeischaar er in. Zowel de grassen als het blad van de helleborussen wordt dat afgeknipt. In de loop van februari staan er dan waarschijnlijk allemaal boeketten in de voortuin.















Verder staat de voortuin momenteel vol met zaailingen van de cerinthe. Die laat ik voorlopig staan. Met een beetje zachte winter overleven ze en heb ik heel wat planten om uit te delen. In de kliko kan altijd nog.
In de voorste border langs de oprit heeft de hemerocallis weer nieuwe bloemstengels. Of ze nog tot bloei komen is de vraag, maar winteren lijkt het voorlopig nog niet te gaan doen.





























In de andere border langs de oprit heeft de vaste stokroos park allee nog diverse knoppen. In de zomer heeft hij de juiste kleur, maar in het najaar lijkt hij meer de de park frieden met zijn zacht roze bloemen.
In deze border bloeit al een eerste sneeuwklokje. Net als vorig jaar is deze behoorlijk vroeg. De andere soorten laten zich pas in de loop van januari/februari zien.



















De knautia die ook in deze border staat bloeit nog steeds. Het is inmiddels een slungelige plant, maar wat een bloemen heeft hij dit jaar gegeven.

Dan zijn we al weer in de achtertuin. Hier valt natuurlijk als eerste de malus red sentinel op, vol met zijn rode appeltjes. Verder is het echt herfst in deze borders.
















Naast deze malus staat nog een fazantenbes. Die heeft nog steeds zijn "bellen" hangen.

In het gritpad heeft het juffertje in het groen zich behoorlijk uitgezaaid. Als ze de winter overleven zet ik ze uit in de borders. Het is een leuk plantje wat overal tussen past.































Hier en daar staat een mooie rozet van de digitalis. Die geven volgend jaar voor het eerst bloemen. Eens kijken of ze inderdaad wit of zalmkleurig zijn. Dat blijft toch altijd een verrassing al beloofd het zakje zaad wel een bepaalde kleur.
Midden in een pol staat een spontane zaailing van een taxus. Volgend seizoen maar een mooi plekje voor zoeken als de bollen allemaal boven zijn. Het zou jammer zijn als hij nu bovenop een groep cammassia's of tulpen zou worden gezet. Dan moet hij nog een keer verhuizen.



















Het is er trouwens niet van gekomen dit jaar de stam van de kronkelwilg te verwijderen en er dit najaar een andere boom of struik neer te zetten.
De stam is wel uitgelopen, dus volgend voorjaar zijn er nog een paar Paastakken op te halen, maar of tie nog een seizoen meegaat...... Er zitten inmiddels twee soorten zwammen op de stam, dus goed gaat het niet met de boom.































Op het terras achter en de trap ligt het nodige blad. Zodra de bomen in de singel achter de tuin hun meeste blad hebben laten vallen ruim ik dat wel op.
De vijver schep ik wel regelmatig leeg. Het blad dat daarin valt zakt na een paar dagen naar beneden. En aangezien het bijna allemaal eikenblad is, wil je dat niet in de vijver. Onze gekregen goudvis had ik al een tijdje niet gezien, maar kwam ik bij het "scheppen" weer tegen. Dat valt me mee, want de reiger komt regelmatig langs.





















De cyclamen geven het nieuwe seizoen al weer aan. Mooie bladkleuren bij de coum en de hederifolium de nodige bloemen.
De choisya begint trouwens weer te bloeien. Normaal is dat in het voor- en najaar, maar hij gaat maar door.




















Behalve hier en daar wat blad van de paden, gras en uit de vijver verwijderen staat er deze maand niet zo veel op het programma. Tenminste wat deze tuin betreft. Op twee andere adressen kan ik nog wel het nodige doen aan achterstallig onderhoud. Ver vervelen is er dus niet bij.
Het skelet van de bloemen van de allium senescens zou je bijna voor een kerstkaart kunnen gebruiken. Of heeft u liever iets roods, zoals een laatste bloem van de persicaria black field.

In ieder geval wens ik iedereen fijne dagen en een gezond en b(l)oeiend 2020 toe.


































Het nieuws van de maand

November


November staat al op de kalender. Wederom een volle maand achter de kiezen. Begin oktober heb ik met met haaksels op de herfstmarkt in Emmeloord bij een tuinvriendin op de kraam gestaan. De weken ervoor heel wat vasten gehaakt om een beetje voorraad te hebben. Ik heb leuk verkocht, maar was nog lang niet uitverkocht. Komende winter kan ik nu met eigen projecten aan de gang.




















Een ander project was het vervangen van de boompalen van de bol ginkgo's in de voortuin. Bij de laatste zomerstorm was er wederom een paal geknapt.



Dit project had nog een staartje, daar de palen 1+ 2 over de toonbank gingen en gratis werden thuisbezorgd. Achter de wal op de afscheiding van "niemandsland" heb ik lang geleden overtollige kerstbomen neergezet en deze als haag behandeld. Inmiddels zat er alleen bovenin nog wat groen en waren het voor de rest stammen met dode takken. Deze bomen heb ik gerooid en ik ben nu bezig de palen in de grond te zetten, zodat er een hekwerk gemaakt kan worden. De meeste staan nu losjes in de grond, maar moeten nog wat tikken op hun kop krijgen om goed vast te staan en om uit te lijnen.




















Verder zijn we nog een weekje op vakantie geweest in Klein Zwitserland in Luxemburg. De omgeving blijft prachtig, maar 1 dag droog en 6 dagen regen is toch niet wat je voor ogen hebt tijdens een wandelvakantie. Eenmaal hebben we zelfs in een grot zitten schuilen, daar er na later op de radar bleek een rood lijntje over ons heen was gegaan.
















In de borders zijn de eerste emmers vol bollen gepoot. Op de wal een mix van alliums en tulpen. In de oost border een mix van narcissen en tulpen.
Er staat nog genoeg klaar om te planten, maar de weergoden en ik hebben momenteel geen match. Op dagen dat ik elders aan het werk ben is het droog. Heb ik tijd voor de eigen tuin is het nat....

Een aantal pompoenen wachten nog om geconsumeerd te worden, met de egeltjes erbij is het een leuk herfst tafereeltje.




















In de tuin is het vervalvan de herfst duidelijk te zien. Al was ik verrast tijdens het fotorondje hoeveel soorten er nog bloeiden.
Het bloedgras in de voortuin doet zijn naam nog altijd eer aan, mooi rood. De carex grayi bloeit al vroeg in het seizoen en heeft daarna mooie stervormige zaaddozen. Deze zijn inmiddels bruin verkleurd.
De regenton is enige tijd geleden afgesloten van de hemelwaterafvoer. Met een voorraad van 300 liter is er voorlopig ruim voldoende water voor de kamerplanten. En als het echt gaat vriezen moet hij leeg, dus hem continu vol laten lopen is niet zo zinvol. De eenjarige hebben het na de nachtvorst op gegeven. Binnenkort worden er de viooltjes ingezet, die al klaar staan.....












































De helleborus foeditus lijkt al een knop te krijgen. Deze is altijd vroeg en geeft het begin van het nieuwe seizoen aan, terwijl het oude seizoen nog niet voorbij is.  
De toverhazelaar die ook al jaren in deze border staat heeft inmiddels een sokje van mos aan. Nu de planten er omheen wat minder worden is het goed te zien.





















In de achtertuin vallen de twee malussen op met al hun appeltjes. Zowel de Liset als de Red Sentinel zitten overvol. De merels zijn aan de eerste soort begonnen. De red sentinel wordt alleen in koude winters leeg gegeten.































Onder de red sentinel staat de armeluisorchidee en de sedum nog volop te bloeien. Zo met nog wat pluimpjes van de persicaria en grootmoedersoorbellen is dit nog een kleurrijk hoekje.




















Zo zijn er nog meer hoekjes waar nog behoorlijk wat kleur te zien is. De callicarpa met een herfstaster is een prima combinatie. De aster geven sowieso nog veel kleur. Ze zijn laat begonnen, maar gaan eindeloos door. Al worden de witte exemplaren er door de vele regen niet mooier op.
































Er zijn nog wel meer planten die eindeloos blijven bloeien. Deze gele rudbeckia, de kalimeris, de persicaria's, waaronder de black field en zelfs de monnikskap heeft nog enkele bloemen.
Zo valt er nog heel wat te zien in de borders.

















































Wat nu hier er daar in de borders opvalt is het blad van de cyclamen. Enkele hebben al gebloeid. De coum bloeit pas in het voorjaar, maar het blad is nu al prachtig. Inmiddels zijn er al verscheidene soortjes verzameld.






































De helling ziet er echt herfstig uit, vele tinten geel, groen en bruin zijn er te zien. De campanula geeft nog steeds wat bloempjes.
Kruimel , onze kat, kijkt graag toe als ik door de tuin loop of bezig ben.





























De roze hortensia op de linker helling is inmiddels een flink exemplaar geworden. Ik denk dat er komend voorjaar toch wat aan de breedte gedaan gaat worden.

De klimhortensia die tegen de bijkeuken aan staat begint eindelijk door te krijgen dat hij zelf tegen de muur op kan klimmen. Hier worden de takken die in de ruimte hangen er in het voorjaar afgehaald. Dan kunnen ook de draden die nu de boel op zijn plek moeten houden er af.

Zo ligt er ook nog de klus van de druif. Die was dit jaar top zwaar en heeft diverse spandraden gebroken. Volgende maand wil ik hem flink terug snoeien en zien dat ik hem weer netjes tegen de muur bevestig.















Onder de druif staan nog de restanten van de palmkool. De rupsen van het koolwitje hebben hun buikje vol gegeten. Denk niet dat ik er nog een maaltje vanaf kan halen.

De vijver is duidelijk op zijn retour. De watergentiaan is onder water verdwenen. Af en toe is het nu blad scheppen, al moet ik dan op het soppende grasveld staan.






























Tot zover het fotorondje van begin november.
Komende tijd zien dat ik de bollen in de grond krijg. Verder liggen er nog wat palen te wachten die de grond in moeten. Het zoe mooi zijn als dat deze maand allemaal lukt.

Tot slot nog een foto van een cosmea die een nachtvorstje over zich heen heeft gehad. Prachtig!








































 




Aantal unieke bezoekers: